Gagayumahin si Ultimate Crush The Palpak Version

Bakasyonista

Hindi ako isang ordinaryong tao. Pinipilahan ako ng halos lahat na tao. Masasabi kong nabiyayaan ako ng maraming bagay.

Beauty, fame, and money. Wala na kong ibang hiling. Pero may bagay talaga na bigla na lang makakapagpabago sa pananaw ng isang tao. Siguro gano'n naman talaga kapag naramdaman mo ang bagay na iyon. Hindi lang iyon basta mababaw na kasiyahin na kahit sakit ang kapalit kakayanin mo.

"Ang nag iisang reyna ng mga artista—Pilley "Piper" Perouzé Roshan!" aniya ng TV host na nag i-interview sa akin.

Ilang beses kong pinag isipan kung sasalang ba ko sa ganitong interview. Hindi naman kasi ako mahilig sa mga Q and A dahil sa ganitong show ay puro personal ang mga tanong.

"Matatak ang pangalan mo lalo na sa industriyang ito. May gusto ka pa bang subukan bukod sa pag arte?"

Ilang segundo akong nag-isip bago sumagot.

"Siguro yung sumali sa International pageant. Yun ang gusto ng fans ko na dapat kong subukan." natatawa kong sabi.

Madalas nilang kumento iyon sa instagram post ko lalo na kung naka bikini ako sa picture.

"You're aware that the question is about social issues right? Ngayon, ang isyu ay about sa kakulangan ng suplay ng bigas sa ating bansa. Sa tingin mo paano matutuganan ito?"

I was like 'are you serious?' Bagamat madali lang naman ang tanong.

"Dapat maglatag ng programa tungkol don. Paigtingin ang irigasyon para sa magandang pagpapatubig kasi iyon ang pinaka unang kailangan. Dapat bigyan ng libreng makinarya ang bawat magsasaka sa isang pamilya. We should educate everyone that the backbone of our economy is the agriculture sector." iyon ang turo sa akin ng isa sa mga naging propesor ko nu'ng kolehiyo ako. May malaking epekto iyon sa akin dahil ang pamilya ko ay may malaking lupain na may kinalaman sa ganong bagay.

"Pang pageant nga ang sagot nitong si Piper. Dumako naman tayo sa gustong malaman ng mga fans!" tinuro niya ang mga manonood na halos magwala sa kanilang kinauupuan. Panay silang may hawak na tarpaulin, o hindi kaya naman ay T-shirt na kung saan ay naka balandra ang aking mukha.

"Are you dating someone? Particularly, Latrelle Aurelius." lumakas ang hiyawan at mas lalong nagwala sila parang mga nakawala sa hawla ang mga iyon. But I'm happy that they want to know about what's happening to me. They're here through the ups and downs of my life. Kahit pa minsan masakit dahil ang iba sa kanila ay hindi na ko sinusuportahan.

Si Pixie na aking manager ay nakaupo kahelera ng ilang personalidad na kilala. He's one of those people who's looking forward sa dating issue namin ni Latrelle.

"Actually, Latrelle and I are good friends." not really. Gusto kong matawa sa sinabi ko. But for the sake of the fans ay iyon na lang ang aking sinagot. Pinaka maingat iyon — pang intriga nga raw.

Hindi naman kami magkaibigan. Hindi rin magkaaway. Sapat lang para masabing magkakilala.

"Hindi ba't may upcoming kayo'ng movie? It's Paper Rings?"

"Uhm. Yes. Pero matatagalan pa iyon ng labas may mga bagay kasi na dapat asikasuhin"

Inuna kasi ni Latrelle yung teleserye niya at ayaw niyang isabay sa taping itong bagong pelikula. Dahil do'n nakapagdesisyon ako na magbakasyon muna. Sinabi ko na kay Aria ang tungkol dito pero wala akong balak ipaalam kay Pixie.

"You're still NBSB. A brave woman!" palagi naman silang ganito sa akin. Ang linyang ito ay hindi na bago sa pandinig ko.

"Nagpapayaman pa rin! Kahit mayaman na!" dagdag pa ng host sa sinabi nito. Hindi naman gano'n ang nasa isip ko. Wala lang talaga kong magustuhan.

Marami pa siyang tinanong na mabilis kong sinagot. Nakahinga naman akong maluwag nang natapos iyon. Ito namang si Pixie na kahit nasa van ay hindi matigil sa pagdaldal.