Ang Mahal na Asawa: Hindi Makatakas ang Presidente

Sa limang bituing Peninsula Hotel sa Dreles.

Ang ika-22 kaarawan ni Lola Nixon ay patapos na. Namumula ang kanyang pisngi na tila mas mapula kaysa dati. Nagsimula siyang magtadyak.

Pagdating ng elevator sa ikawalong palapag, hinigpitan ni Sara Ellsworth ang kapit sa kamay ni Lola at nagpasiyang huwag hayaang matulog sina Lola at Mike Braxton na magkasama.

Sa pagkagawa ng desisyong iyon, hinila niya si Lola patungo sa silid sa dulo ng koridor. Katatapos lang magbigay ng room service ang tagapaglingkod at handa nang umalis.

"Hoy, pakibukas ang pinto." "Ang kaibigan ko ay nasa silid na ito." "Bisitahin ko siya." Walang pag-aalinlangan, itinulak ng tagapaglingkod ang serving cart at umalis.

Nakita ni Sara ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng bathrobe mula sa likuran at naisip na siya ay kalalabas lamang ng paliguan.

'Basta't lalaki siya!' Walang pag-aalinlangan, itinulak ni Sara si Lola nang marahas papasok sa silid at agad isinara ang pinto.

Itinaas ni Sara ang kanyang ulo upang hanapin ang security camera. Sa kabutihang palad, ang silid ay nasa isang lugar na hindi natatanaw.

Matapos ayusin ang kanyang kulot na mahabang buhok, nagtungo siya sa isa pang silid na parang walang nangyari.

Sa malabong liwanag ng silid, nakita ni Lola, nang walang kamalay-malay, ang isang lalaki na bumaling at tumingin sa kanya nang matalas.

Siya ay nanginig, iniisip kung gaano kalamig ang mga mata nito.

Hindi siya komportable at ito ang dahilan kung bakit huminto siya sa pag-iisip. Nagawang makatayo ni Sara at lumakad papalapit sa kanya. Kailangan niya ng isang bagay. Ngunit wala siyang ideya kung ano talaga ang kailangan niya.

"UMALIS KA!" sigaw ni Harry Lewis. Malinaw niyang nasilayan ang kanyang mukha nang hindi na sila lalampas sa tatlong metro ang layo.

Ang propesyonal na designer ay hinubog ang kanyang mahabang itim na buhok sa isang marangyang at detalyadong tirintas, na nagpapakita ng kanyang kagandahan at grasya. Ang puting buong damit ay lalong nagpalutang sa kaakit-akit niyang hubog at sa sexy niyang collarbones.

Ang asimetrikal na laylayan ng damit, pinalamutian ng maliliit na kumikinang na diyamante, ay naglalantad sa kanyang mahaba at maputing binti sa kanan.

Ang 3-pulgadang may kinang na sandalyas na may diyamante ay kayang ipakita ang kanyang kaaya-aya, tapat at prangkang personalidad.

Walang pag-aalinlangan niyang tinanggal ang isa sa kanyang limited-edition na mga takong. Isang metro ang layo, nakita niya ang kanyang mukha na namumula sa hindi pangkaraniwang paraan.

"Hindi ako maganda ang pakiramdam. Pwede mo ba akong bigyan ng isang tasa ng malamig na tubig?" Sinisikap alisin ni Lola ang isa pang mataas na takong.

Sa wakas, ang sapatos ay itinapon nang tatlong metro ang layo, pagkatapos niyang ikulong ang kanyang kanang braso sa leeg ng lalaki at maingat na inalis ang sandalyas gamit ang kaliwang kamay.

Mula sa mahina na amoy ng kanyang pabango, agad na masasabi na ito ay isang kilalang tatak sa mundo - Indulgence - na gawa sa gitnang tala ng puting tubig na liryo at mga pabango ng liryo ng lambak.

Mula ulo hanggang paa, nag-uumapaw siya ng kagandahan at grasya. Isang mayamang dalaga ba ang pumasok sa maling silid? Posible ba iyon?

Walang pag-aalinlangan na ibinaba ni Harry ang kanyang payat na braso sa paligid ng kanyang leeg, at naglakad papunta sa pintuan.

Nabigo si Lola na suportahan ang sarili at lumuhod sa puting alpombra, habang hawak pa rin ang isang kamay niya.

"Ano'ng nangyayari dito?" Naging mainipin si Harry, inalis ang kamay ni Lola, at nagbalak na tawagan ang front desk.

Pagkapulot ng telepono, tumayo si Lola ng hindi niya namamalayan at niyakap ang kanyang baywang mula sa likuran.

"Hindi maganda ang pakiramdam ko. Pakiusap, tulungan mo ako." Ang kanyang malambot na pagsusumamo ay may kakaibang alindog.

sa gitna ng madilim na gabi. "Sino nga ba ang nag-sabi sayo na darating ako sa Dreles ngayong araw, at sino ang nagpadala sayo..." Binasag ni Harry ang tawag at tinitigan siya ng malamig at matalas.

Bago pa siya matapos mag-salita, itinulak siya ni Lola ng malakas paatras sa sofa, at agad na sumunggab sa kanya.

"Hey, pare. Hindi ko... maganda ang pakiramdam ko ngayon. Inuutusan kita... na tulungan ako!"

Utusan siya?

Sinubukang kumalma ni Harry, ngumisi, at iniwasan siya nang walang pag-aalinlangan.

Sige. Kailangan niyang aminin na ang babaeng ito ay napaka-kaakit-akit. Pero ang nagpadala sa kanya dito ay tila hindi nasukat ang kanyang disiplina sa sarili.

"Panghuli, LABAS!"

Umurong si Lola ng ilang hakbang bago siya nakapanatiling nakatayo. Halos hindi niya marinig ang sinasabi ng lalaking iyon. Ang tanging alam niya ay lalo siyang nahihirapan habang ang kanyang mga kaakit-akit na manipis na labi ay bumubukas at nagsasara.

Inalis niya ang di-nakikitang siper sa likod, ang damit ay bumagsak sa karpet nang hindi ito nag-ingay.

Sa harap ng kanyang hubad na katawan, si Harry ay halos mawalan ng kontrol. Para bang nakatagpo siya ng matinding karibal na nagpadala ng napakaakit na babae.

Kahit hindi malinaw ang pag-iisip, napansin ni Lola na siya ay itatapon nito. Muli siyang sumugod sa lalaki.

Hindi na makontrol ng lalaki ang sarili.

"Aray!" Sino ang nagdulot ng sakit sa akin?! Nakakainis!

Nagulat si Harry sa normal na reaksyon niya sa mga susunod na sandali. Pagkatapos ay bumagal siya at ilang beses na nagpalit ng posisyon.

Sa wakas, naging walang awa siya.

Hindi sila nakatulog nang mahimbing hanggang madaling araw.

Ang araw ay maliwanag na nagniningning.

Nagising si Lola mula sa mahimbing na pagtulog, dahil masyadong mababa ang temperatura ng naka-set na air conditioner. Binuksan niya ang kanyang mga mata, balak na ibalik ang kumot upang makabalik siya sa pagtulog.

Hinanap niya ang kumot at natuklasan niyang ito'y nakahandusay sa sahig.

Sandali! May mali. Bakit siya masakit ang buong katawan? Bakit siya natutulog sa hotel?

Bigla siyang umupo at napansing wala ng iba sa marangyang silid, habang napansin niyang ang mga damit niya at ng iba pa, pati na ang isang... bathrobe, ay nasa sahig?

Nabigla siya nang makita ang kanyang katawan. Bilang isang adulto, alam niya nang lubos ang nangyari sa kanya.

Pero paano ito nangyari?

Dinala siya ni Sara sa itaas para magpahinga kagabi. Ano ang nangyari pagkatapos? Sino ang lalaking iyon?

Nakakainis! Hindi niya ito maalala kahit kaunti.

Nakaupo sa malaking kama, malapit nang umiyak si Lola.

Bumaba siya sa kama, pilit na naglakad papunta sa bintana sa nanghihinang mga binti, at isinilip ang kurtina.

Ang nakakasilaw na sikat ng araw ay nagpakita na huli na. Nahulaan niyang hapon na.

Hindi mawari ni Lola kung bakit nangyari ang ganitong bagay sa kanya. Ano ba ang nangyayari?

Sa pagtanaw sa bintana, alam niyang nasa Peninsula Hotel pa rin siya. Ang ganda sa labas. Humihip ang hangin at pinagalaw ang kurtina, dala ang samyo ng mga bulaklak. Ang pink na kurtina ay umiindayog sa hangin. Talagang napakaganda. Ngunit wala siya sa mood para pahalagahan ang magandang tanawin.

Wala siyang ideya. Hinimas niya ang masakit niyang kilay, sumisinghap. Sa ganitong kalagayan, lahat ng salita ay walang silbi.

Sa mesa sa tabi ng kama ay may dalwang kahon na may magandang balot. Binuksan niya ang mga kahon at nakita ang puting chiffon na damit.

Nagplano si Lola na maligo at umalis sa lugar na ito sa lalong madaling panahon. Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa banyo at natagpuan ang ilang mamahaling gamit pang-kalalakihan. Pinagisipan niyang ito ay pag-aari ng lalaking iyon.

Umiling siya at binuksan ang gripo ng bathtub. Pagka puno na ang tub ng tubig, lumublob siya sa mainit-init na paliguan.

"Sino ba talaga ang lalaking iyon mula kagabi?" Sinubukan niyang alalahanin ang nakaraang magulong gabi at napaungol.