Will You Love Me?

ag-stay rito sa bansa at makasama kami. Hindi pwede, maayos n

buhay ko, tapos ano? Kapag may na

ripas na ako nang takbo makalayo lang sa

nd

nd

mga mata para maalis s

ra

ansin ang nagkalat nitong gamit sa paligid at sunod ay ang isang

ng makatayo. Matapos ay kinuha ang bag nito a

na uutal kong sabi. Dahan-dahan pa akong tumayo nang hindi inaalis ang tingin sa mukha ng isang.

n sa akin ay bigla na lang kumabog ang dibdib

kbo nang nakapikit." Pagkatapos ay napangiti

a 'yo kaya kung may masakit ay magsabi

ko nang muli siyang ngum

face, round innocent eyes, heart-shape lips, straight-edge n

na hanggang balikat ko ang height at mukhang maba

tapos ay inipit sa likod ng tenga ang ilang hibla ng buhok.

ral lang ba niya 'yong ginawa o t

is ay bahagya akong humarang. "Ano, ako nga pala si Kena

sa mga mata ko. Nakakailang naman

ands. Nangangati tuloy ang palad kong higpitan ang kapit dahil sa lambot ng kamay

a nang bigla siyang bumitaw. "Ay, sorry,

ang umalis." At mabilis na naglakad pa

p pero mukhang nagmamadali na talaga k

ext time, hihingin ko na ang number para sure na talaga," ang bul

*

a bago mag-lunch pero sa may pinto pa lang

na 'to si Mary Rose! Yuh

a. "Nag-meet tayo ulit." Muntik pa akon

mingin sa akin. "Yeah, hindi ko expected na

i mailang siya kung sasabihin ko ang nasa isip. Hindi ko pa naman siya gaanong kilala kaya d

course ko, ngayo

akin, BEED." Tapos ay nangalumbaba sa desk habang ang tingin ay nasa kanya. Sana mat

i ba sa

ko lang kasi na may dim

a ang dimples niya sa pisngi. Ang g

t niya na bahagya pang

kung sakaling may mapagtanungan ako kung may assignment or project na hindi ko alam." Tapos ay binigay sa kanya

a akin ang cellphone. "M.R. A

an ko na lang ng

a pero ang atensiyon ay nasa kamay niyang nasa braso ko pa rin. Hahawakan ko na nga rin sana nang i

ko na lang ma

en

nakatitig sa kamay ay n

kasi tulala, a

n, hehehe," ang palusot ko na lang kaysa naman

Professor. Pero paminsan-minsan ay napapatingin kay Mary Rose dah

akalabas sa classro

abay na lang tayo

n ko pa ang friend ko sa building nito. May

ba? O, si

ng tumingin sa papalayo niyang imahe. "Mag-i

ng ma

n sa gulat nang may bigl

Muntik na 'kong

na 'yun?" tinutuk

akpan ang mga mata ni

irst day of school i

aka anong gina

limutan nang sabay tayong magla-lunch," tapo

sok pa lang sa cafeteria. "May m

sa University na ito dahil halos mapuno

estudiyante?" ang tanong habang nililibot ang pa

a- A 'yun!" sabay turo niya sa bandang kaliwa

a at naupo. Pagkatapos ay nagtitigan kami. "

H

na ng pag

ibre rito, tanda mo? Kaya ikaw dapat

sa itaas ng counter ang menu. "Pakilagay na lang sa iisang tray Ate," ang sabi ko sa kumukuha ng order da

panay ang kaway ni Felix habang ang lawak

kasama siya sa table. Nakatalikod ito sa d

od ng kasama ni Felix. Sa suot pa lang nitong unifo

o sa tray. "Anong ginagawa mo rito sa ta

" si Felix ang sumagot. Kaya sa kanya ko binaling ang masamang tingin. Mabilis niyang itinaas ang dala

g mga babaeng malapit sa table namin ay na kay Caleb ang

o ng pagkain." Pagkatapos ay kinuha ang pagkain ko at i

kausap mo kanina?"

elix. "Sinong tinutukoy mo?" ang tanong ni

may nakabunggo s

siya?" ang react ko. Anong k

rious

mo 'kong patawanin. Ano bang binabalak mo? U

nagtatanong lang si Cal

aman sa buhay ko para tanungin kung sino-sino ang m

ng hindi ay wala kang dapat ik

na tayo," awat ni Felix pero nanatili ang ti

hindi ko ba 'to nakita noon?" Isa siyang

aman 'to, walang nagbago sa 'kin Kena

ka, pinagmukha

apos na 'ko, salamat sa pag-offer sa

magaling. Aalis

pag malamig na ang ulo mo

g mga sira na nag-aaway sa harap ng maraming tao. Tig

aibigan pero anong sinukli niya?" Kung alam ko lang na magiging ga

[°o°