Madly Inlove With Mr. Playboy

na wika ni Mae at inabot sa

" basa ko sa nakasu

tter na

a love letter at i-isa lang ang dahilan.Gustong makipag-kilal

,tingnan nat

ilit si Mae kaya ibinigay ko iyon sa kanya para siya ang mag bukas at mag basa ng sul

ig sa sulat na binabasa niya,

mo Ri ang lakas magpakilig

ko at kinuha sa kanya an

way, I can't stop mys

Mae nang basahin ko ang naka-sulat.Hinampas

me from a far. Hindi ko kilala at ngayon ko lang nalaman kung hindi pa nagbigay ng sula

ndi ko rin kilala.Minsan napa-tanong ako,bakit sila mahiya na makipag kilala kung una palang iyon lang ang gusto nila?Diba?

re-responce sa se

man na ki

ecret admir

, " pinitik ko ang noo niya." Kanino ko iyon ibibigay, ha? "N

onse, aksaya lang iyon sa oras at sayang sa papel at ti

ulit," kinuha ko ulit ang sulat at ibinigay sa kanya

aniwala, sabi

akin ang sulat, "naniniguro lang ito

sa labas ng campus ang ibang estudyante kumakain. Ang iba dito sa purok, ang iba naman sa loob ng classroom,. Kami ni Mae doon sa liko

shinota ng b

a.Singkit ang mata at pandak,parehas lang yata kami ng height at hindi ko siya kilala.Hindi ak

friend na 'yong tao

at pinoproseso ang mga sinabi niya dahil wala talaga a

a!" Napantig ang tainga ko sa sinabi niya namumula na siya

ag mo ako matawag na malandi dahil wala akong

.Ha!Ang kapal ng mukha m

amin ang ibang estudyante,ang iba ang

o ko siyang sagutin pero ayoko lumala ang sitwasyon.Hindi ko alam ang sinasabi niya.Pinagtitinginan na ri

inginan na kayo bata pa iyang kalaban mo." Sasagot pa sana i

bell," pagbabanta niy

a at nag tatanong niyang mga mata a

ko sa paglakad patungo sa classroom, narinig ko pa ang pagtawag niya ng pangalan ko, ngunit hindi ko siya niling

ala ng iba na nanliligaw sa akin. Oo, maraming nagbibigay ng love letter sa akin pero ni minsan, ni isang beses hindi ako nag response dahil loyal ako sa

ng tingin ng umupo

g buwan palang mula noong pasukan ako nag-aaral dito kaya ka

friend niya si Jayvee Mira

sirang plaka sa aking isipan ang huli niyang sinabi. Hanggang sa uwian na ay lutang parin ako.Hindi makapaniwala sa lahat ng nangyari sa araw na ito.Natigil ako sa aking paglakad ng makita ko ang

to. Walang salita na umupo ako sa kanyang tabi. Husto ko malaman a

panimula niya. Hindi ko siya nilingon.

at pinagsiklop iyon. "Sasabi

g ako paglaruan, " putol ko a

pinaglaruan," nakita ko ang pagsisi sa kanyang mukh

?" Hindi ko napigilan ang pagpatak ng luha sa aking mata,

rry.Sorry hindi ko kaagad

abura ng sorry." I smile at him weakly. "Alam ko naman