My 1895 Girl

a nagtatago sa harapan ng bahay nila Kristofer. Ilang dipa lang ang layo ko sa kinatatayuan nito. Seriou

an ang babae na mas lalong nagsusumiksik sa mga paso.

ha, wala naman akong ginagawa, ah? Tuluyan ko na siyang nilapitan a

ungisan ang puri ko!" pagpupumiglas pa nito mula sa pagkakahawa

ng sabi kahit na halos naguguluhan ako sa kilos n

sa akin. Pinagloloko ba ako ng babaeng ito? O kaya may

ao?!" inis ko nang saad. Hindi na ako nakatiis d

maunawaan ang iyong mga sinasabi pero n-nakikiusap ako sa iyo, huwag mo akong sasaktan

'pag ako pina-prank lang. Sasakyan ko

atatabunan kasi ito ng buhok niya at medyo madilim din sa p

sap tayo nang maayos," mahinahon subalit naguguluha

akalma ang sarili. Nauubusan na ako ng pasensiya.

dang sumagot sa kaharap ko. "Kotse. Uri

ulad ng karwahe?" Susma

g ulo at saka siya inalalayan. Mabuti na nga lang at hin

to ang pinaghalong pagtataka at pagkamangha habang inililibot niya ang buong paningin s

lto ba

ti na rin ang balat nito lalo na sa mga braso na may iilan ding galos. Kaunti na lang talaga at maniniwala na a

a. Kalmahan mo lang, Klaud. Medyo wirdo ang is

min? Delikado kasi rito kung hahayaan kita. May mga rumoronda rito sa subdivision kapag sumasapit ang hatinggabi". Hindi ito umimik

ad sa lugar na ito kaya hindi ko alam kung paano ako

o alam ang sasabihin pero sa huli ay ako n

a amin ka muna tutuloy? Kahit

kin. "Kung mamara

ng ginamit. "Hoy, baka pinaglololoko mo ako, ah? Baka mamaya may

akin. Makaaasa kang wala akong gagawing masama sa iyo o sa pamilya mo." Kumalma naman ako nang bahagya dahil mukha

sa akin at mukhang hinihintay ang assurance na gusto niyang marinig mula sa akin dahil hindi man lang niya pinansin ang sinabi ko.

ipid. "Maraming sa

. "Dito ka muna, ha?" paalam ko sa

ko ipapasok sa kuwarto ang babaeng iyon. Huwag lang talagang magkakamali ang babae na iyon dahi

Nagmamadali ko siyang hinawakan sa braso para palabasin doon at saka dahan-dahan kaming pumasok pa

tinig kaya kaagad ko siyang pinasuot sa ilalim ng lamesa na

o ang ginagawa mo r'yan?" tanong sa akin

papahinga bago ako pagalitan ni Dad," pagsisinungaling ko

anang Fe sa akin, ang mayordoma rito sa bahay. Hindi ko alam kung payo bang matatawag ang sinabi nito sa akin o pa

apasok na si Manang Fe sa sarili nitong kuwarto ay sak

babae! Dito ka muna, ah? Pupuntahan ko lang si Daddy. At huwag na huwag kang gagawa ng kahit na

damit ko para makapagpalit ng damit nang

yo, ginoo. Huwag mo lamang ituloy iyang binabalak mo. Nakikiusap ako sa iyo,

? Paranoid n

nis kong tugon at saka pumunta sa closet ko para kumuha ng damit na pampal

ong nakasiksik pa rin sa pintuan ng CR ko habang nakay

kong bulong sa sarili at saka isin

ay nag-iisip naman ako ng idadahilan ko ulit. Iyong hindi na sana gasgas.

an na niya rin ang pagpasok ko. Naabutan ko itong nakaupo sa kanyang swivel chair h

nggal naman nito ang salamin sa kanyang mga mata bago dismayadong tumingin sa akin. "Iyan ang napapala mo sa kabubulakbol mo. Look at your grades.

ang ako next sem," kakamot-kamot kong tugon. U

ililipatan mo. Balak mo bang i-take lahat ng kurso, anak?" nangg

nakangisi kong sagot at agad

anyos. Tapos ka na sa kalalaro mo, okay? Magtino ka naman, aba!" seryoso nitong wika at tuluyang tumayo sa swivel ch

ako," mariin kong sagot at saka tuluyang umalis. Bago ko pa m

siya. It's my life at wala silang pakialam do'n. Mahirap gawin

hinang hikbi. Nasaan na ang babae na 'yon? Isa pa ito, eh. Nakapang-iinit ng ulo. Bakit

a tuhod. Ganito iyong madalas na senaryo sa mga palabas na horror. Hindi naman sa nag-o-overthi

ng ko rito nang tuluyan

uno ng mga luha. "Pinaslang ng Don Arturo ang pamilya ko kaya tulungan mo ako," umiiyak nitong sagot. "Nakikiusap

arinig na sagot mula sa kanya. Anong Don Arturo

marumihan man ito. Nagugulat at naguguluhan man ako sa mga pinagsasabi niya pero noo

ngyari sa iyo, ha? Ayusin mo muna ang sarili mo para makakain na ri

alaga ako ine-engkanto? Uso pa ri

ayaan ko na itong makaligo. Subalit maya-maya lang a