My 1895 Girl

a dumadanak ang dugo ko. Humarap ako sa kanya at nakita ko itong nakatingin lang sa akin. Nakamasid sa bawat galaw at reaksyo

tahin na naman ako ulit. "Ilang taon ka na?" ta

mang, ginoo." Napatango-tango pa a

d kong tanong para lang maku

patigagal ako sa naging sagot niya sa akin. Gusto kong banggitin lahat ng m

n akong nag-isip para mapagnilayan ang sinabi nito hanggang sa makuha ko rin kahit inabot ako ng ilang minuto. "April 9, 1876. T*ngina, ang tanda mo na!" gulat na gulat kong komento

ang braso ko at baka nananaginip lang talaga a

H-Huh? Ngunit labing siyam na taon pa lamang ako, ginoo.

02

ma ba ako?" tanong niya at tumango ako. "Wikang Filipino at Espanyol lamang ang ak

tagalog ang 2020? Ang h

noon? Hindi ba sinakop kayo ng mga Am

ng sakupin ng bansang Britanya ang lalawigan ng Maynila at Kabite pero hindi rin iyon nagtagal kaya hin

Amerikano pagkatapos ng

ubos maunawaan, ginoo." Natahimik na lang ako dahil mukhang hindi pa niya alam ang susunod na mangyayari kaya itinik

lang, ah? Para mo ng awa, huwag mo na akong pahirapan dahil puro tres lang ang grade ko ngayong

ukha nito ang sobrang gulat pero hindi ko pa rin maisip kung paanong mukha pa ri

ntindihan ang sinabi niya. "Paano ka ba kasi napunta rito?" ku

kita ako ni Samuel. Ginamitan niya ako ng malakas na puwersa upang halayin. Sinubukan kong makakalas sa mga hawak niya at nagtagumpay naman ako kaya't mabilis akong nagtago sa ilalim ng puno ng Acacia. Subalit may kakaibang nangyari sa akin. Nagwika laman

ko, nagsabi rin ako kanina na sana makakita ng isang Maria Clara

Samuel? Bakit

aslangin ang aking mga magulang," tuloy nito sa pagkukuwento habang umiiyak. "Nakita ko kung paano barilin at pugutan ng ulo ang aking ama at ina. Nasa loob ako ng aking silid-tulugan. Bago pa man paslangin si ina ay pasimple itong tumingin sa gawi ko para patakasin na ako. Wala akong nagawa para iligtas sila. Wala akon

apaano? Pero ganoon pa man, hindi ko alam pero naaawa rin ako kay Juliana. And this is the first time that I felt this one. Hindi naging madali an

ng mga buhok. Baka sakaling mapagaan ko ang loob niya at map

I'll try my best na maprotektahan ka habang nandito ka pa sa po

in ako. Yumuko rin siya dahil nakita niyang tinitin

locket kung saan ang loob niyon ay picture nilang tatlo. Halatang-halata nga ang kalumaan nito. Mas itinuon ko ang pagtingin sa picture ni Juliana. M

n. Mabilis na umiwas ng tingin sa akin si Juliana at bahagya pan

a. "D'yan ka lang. Kukuha lang ako ng pagkain nati

ala sa maliit na lamesa. Kanin, chicken curry

iyan? Parang kakulay nito ang Valenciana na sikat na pagkain sa lugar na

'yan. Saan ka

o de Malabon," tugon nito

n 'y

Kabi