Lost in Korea

nths

trabaho na iyan anak?"

uth Korea. Ito na ang araw kung kailan matutupad ko na ang matagal kong minimithi. Ang makapunta ng South Kore

ga papeles lalo na ang visa at passport ko. Pero worth it naman ang paghih

satin mula sa kahirapan." Sabi ko kay mama haban

siya kasi ibang bansa yon at saka hindi pa ako nakapunta doon ngunit kinalaunan din ay napilit ko ri

ridad na wika ng isa

siya. Ang picture niya sa social media ay walang halong joke. Siyang siya talaga. W

ko dahil sa matinding kaba. Nalunok ko pa ang laway ko saka nap

ukha ko sa kanya. Napangisi siya, na siyang ipinagtataka ko. Nakakakilabot ang

ang beauty ko! Hindi naman ako ganoon kaganda pero napangiti ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung

anya sabay sabi ng 'sala

? Kailangan na nating umalis dahil mah

amimiss ko kayo ma. Ingat kayo lage ah. Magpapadala ako

ha na tumulo sa kanyang mata. Napaiyak din tuloy ako. Mamimiss ko talaga silang lahat. Sana kaya k

sa bintana at nakita ko si mama na nakatayo pa rin doon sa harap ng airport. Napangiti ako ng mapait. Nadudurog ang puso ko kasi

awin sa labas. Nakalapat sa salamin ang aking kamay ha

ag aalok ni Ms Kim sak

dahil sa sobrang pagmamadali. Paborito ko kasi itong kainin sa tuwing

umangat na ang eroplano sa ere. Hindi ki alam kung dahil ba sa eroplano kaya ako nakaramdam ng pagkahilo at

man ang byahe kaya papahinga muna ako. Ngunit bago ako tuloyang mawal

a dahil malayo layo

humihipo sa binte ko. Ikinurap kurap ko ang mga mata ko at tinignan kung kanino galing yon. Nagulat

So can we start now?" Tan

k dahil sa matinding kilabot. Pinilit kong umiilag sa bawat hawak niya sakin. Natatakot ako. Ano bang nangyayari? Naiiyak n

sumigaw para humingi ng tulong pero tinakpan na ng lalaki ang bibig ko pa

stop it! Im beggi

sok ko? Bakit may

g ipinunta

ganito ang

in ang isang lalaking gustong pagkatuwaan ang ka

I regret it na nagtiwala ako sa kanya. Grabe! Ang tanga ko! Nagpauto ako sa