Lost in Korea

ira

g isang silid na kulay

a idinulot ng katangahan ko. Para matapos na lahat at wala na akong problemang kakaharapin. Sana panaginip nalang lahat. Sana p

to at pumasok ang isang matandang lalaki na nakasuot ng dam

dad na ay bakas pa rin sa kanyang mukha ang kagwapohan at kakisigan ng kanyang pangangatawan. Lumapit ito sakin habang

a habang nakatitig sa braso kong may sugat. Nababakas ang pag aalala at l

hless ako sa kagwapohan niya. Pero sayang, matanda na. May anak ba siya? Baka pwede niya akong ireto? Siguro yummyness din a

a wound on your arm. May I ask what happened and where did you get that?" So siya pala an

ring manghuhula. Paano kaya nila nalalaman na nagtatanong ako sa isip ko. May powers ba sil

agflashback ang isipan ko. Naalala ko bigla ang mga nangyari sakin sa mga naunang araw ko sa Korea. Namalayan ko nalang na umiiyak na

inigyan ng tubig na di ko alam kung saan niya kinuha. Iyak lang ako nang iyak habang hinahag

dib ko. Nadudurog ang puso ko habang patuloy na nagpaulit ulit sa isipan ko ang mga nangyari. Nakaka

ay nakalma ko ang loob ko. Para siyang tatay na nagpapatahan ng anak. Bigla ko tuloy namiss ang papa ko. Pero iyong yak

ong wala akong nakaligtaan na impormasyon tungkol sa nangyari sakin. May nakinig sakin, ito na iyong chance kong makahingi ng tulong. Sana hindi ako masca

at kasabay nito ang pagigting ng kanyang p

paka hay*p!" Galit na sabi niya. "Sumusobra na tala

udol budol din ito. Baka nagkukunwari lang siyang doctor tapos kikidnappin niya ako a

kwarto. Hala! Mukhang mamahalin ang ayos ng kwarto. Saan ako kukuha ng p

ara makatakas ka sa kamay ni Kim at makauwi ng Pilipinas. Ilalapit ko a

ro nakaginhawa naman ako ng maluwag nang makita ko siyang tumango at ngumiti. Dama ko naman ang sensiridad ni

am somehow lucky kasi may taong nakatagpo sakin sa mundong to na handa akong tulongan k

h teary eyes. Gusto ko sanang ngumawa sa harap niya pero huw

a sa kanyang sarili. Naks! Bigtime! Nilahad niya ang kanyang kamay sa harap ko upang makipagshake hand. A

ili ko. "I am Akira!" Tipid kong tugon. Name lang, sapat na siguro yo

Shut up! Hindi mo yan pwedeng ibigin. Loyal ka kay Shin remember? Saka kahit gwapo pa yan, bawal yarn. Mas matanda pa yata siya kay papa. Huhubels! Kaka kdram

ala lang siya habang nakatingin sa bintana. Parang may malalim na iniisip si Doctor Pogi. Baka iniisip niyang bigyan ako ng baby c

vor lang sana

ingiin niya sakin? Nakakatakot naman kung pera, wala akong pambayad. Pero baka ano? Ehemz! Baka lang

imaginations mo

kasi ang isang iyon. Can you be his personal maid." Whut? Yon na yon? Maid? Omg! But did he say pamangkin niya ang p

pamangkin mo kasi baka isabit ko siya sa pinto!" Ay hala nasabi

abi ko kasi hindi naman siya nagalit. Baka ako ang isabit niya dito sa

mbot niyang kamay na nakahawak sa kamay ko. Punyemassss kahit ikaw nalang, wag na sweldo. Pwedeng pwede na. Charot!

a-pamangkin nyo po?" Pinagpawisan kong tanong habang nakatitig pa rin sa kamay niya. Kailan ba n

your identity. Don't worry mabait naman yon." I wonder kung anong itsura ng kanyan

li diba na iopen ang puso ko sa iba lalong lalo na sa lalaking nasha harap keee,

pinay ang itsura ngunit may maladyosa na kagandahan. Bumitaw sa pag

. Siya yong babaeng natagpuan kon

nga ba eh! May asawa si doc Lee. Buti na

lahad ng kanyang kamay. Napatingin ako sa kamay niya. Ang kinis ng kamay niya. Katulad kay Doc Lee, par

ya tapos ako lang tong nagbigay ng malisya. Ghad kakaloka. Doctor siya diba? Natural

ang HAHAHAHAHA! Sana huwag akong pahirapan ng pam

kalandian ko. Serious