Primrose Garden

Jannelle's POV.

Hi I'm Jannelle Velasco from Makati City, 21 years old and a writer. I write horror genres, takot ako sa Horror? Yes, but we should also face our weaknesses to prove that we're brave. Takot ako manood ng Horror, takot din ako sumulat pero may moto ako na "The more challenging, the more amazing."

"Ja! Bangon na," tawag sa 'kin ng kuya ko.

Meet my kuya, Riguel Velasco, 25 years old. Kaming dalawa lang ang anak sa pamilya at 4 years ang gap namin. Isa na siyang Engineer ngayon sa isang company. K'wento pa niya maldita raw ang boss niya at marami pang iba, back snobber ang peg ni kuya, minsan natatawa na lang ako sa pinaggagawa niya parang baliw lang.

"Hoy Ja! Narinig mo ba ako ha?" tanong pa nito at kumatok sa kwarto ko.

Nasa kwarto ako ngayon nakahiga pa rin dahil sa natagalan ang pagtulog ko kagabi dahil sa pagsusulat, maganda magsulat ng gabi dahil feel na feel mo ang iniisip mong nakakatakot.

"Ja! Ano ba, 'di ka ba talaga babangon diyan?" sigaw pa nito at rinig na rinig ang yabag niya papunta sa dinning area.

"Nakabangon na 'ko kuya, ingay-ingay mo!" sigaw ko rin habang nag-aayos ng kama ko.

"Halika na, kakain na tayo may pasok pa ako. Bilisan mo naman diyan," sigaw niya kaya lumabas na ako ng k'warto at pumunta sa dinning area.

"P'wede mo naman na akong iwan kuya, alam ko naman na ang mga dapat kong gawin," saad ko pagkarating sa dinning area.

Nakita ko naman siya na naghahanda nang pagkain sa lamesa, sa totoo lang ang s'werte ko sa kuya ko kasi kahit na busy ang mga magulang namin sa trabaho 'di niya ako pinababayaan.

"Hindi p'wede, dapat inumin mo sa harap ko ang gamot mo," sabi niya.

May iniimom akong gamot, gamot para sa insomnia ko. Dahil sa insomniang 'to, feeling ko tuloy pabigat ako sa pamilya, nagsimula lang naman 'to nang maiwan akong mag-isa sa kwarto nang biglang namatay ang ilaw at makita ko ang nagliliyab na apoy. Ang apoy na 'yon ay galing sa kapitbahay namin dahilan para madamay ang bahay namin, himala nga raw at nabuhay pa ako. Buhay nga, pabigat naman. I really hate darkness, if I only kill that darkness I'll do as a revenge. Darkness can make me breathless o kaya yata ako nitong patayin, wala akong ibang kahinaan kung hindi 'yon lang, darkness.

"Ok fine," tanging sabi ko. Wala naman akong ibang magagawa aysst.

"Tumawag ba sa 'yo si Lola?" tanong nito sa akin nang tuluyan akong maka-upo.

"Hindi naman kuya, bakit?"

"May ipapadala raw siya sa 'yo, regalo niya raw."

"Eh kuya 'di ba sa susunod na linggo pa ang birthday ko?"

"Ewan ko, si Lola na lang tanungin mo."

"Mmmmm sige."

Kumain na kami ni kuya, pagkatapos ay ininom ko na sa harap niya ang gamot ko. I take this medicine just once in a day at 'di rin ako papayag kung iinumin ko 'to ng three times a day, hindi dahil sa ayaw ko sa mapait nitong lasa kun'di ay dadagdag pa ito sa mga gastusin namin sa pang-araw-araw.

"Ja, tawagan mo na si Lola. Alamin mo kung ano ipapadala sa 'yo," saad ni kuya

"Akala ko ba regalo ipapadala niya? Ba't ko pa tatanungin kung alam ko na?"

"Tsk, sungit mo ngayon bunso ha. May red ka ba?" tukoy nito kung may menstruation ako ngayon.

"Kuya naman!"

"Hahahaha sige bunso maliligo muna ako at baka mapagalitan ako ng maldita kong boss."

"Ba't naman kuya? Late ka siguro palagi 'no?"

" Oo yata, alangan naman unahin ko 'yon? Ikaw muna uunahin ko bago trabaho," saad ko habang tumatawa.

"Yay! nakakain ka yata nang matamis ngayon kuya, hahaha." Natatawang saad niya.

"Eh ngayon kuya mukhang maaga ka na, 'di ka na siguro mapapagalitan niyan," dugtong ko pa.

"We'll see bunso," sagot naman nito.

"Pa'no kung galit pa rin?"

"Ewan ko na lang bunso haha."

"May gusto siguro sayo kuya," biro ko habang tumatawa.

"Nakadepende na 'yon bunso haha alam mo naman na matinik ang mukha ng kuya mo sa mga chicks." Natatawang biro naman nito.

"Edi wow tsk hangin, maligo ka na nga lang at 'wag ka mag-assume kuya baka masaktan ka 'di pa naman ako marunong mag-advice."

"Bitter!"

"I don't care!"

Naligo na si kuya habang ako naman pumunta sa sala para mag-open ng facebook account nang biglang mag-ring ang cellphone ko at makita ang numero ni Lola Corazon.

"Hello," sagot ko sa tawag.

"Hi, apo," sagot naman nito sa kabilang linya.

"Kumusta po?" tanong ko.

"Ayos lang naman apo, nakuha mo na ba ang ipinadala ko?"

"Hindi pa po eh, na-traffic pa siguro haha. Para saan po ba 'yon?" tanong ko.