Requiem ng Pusong Nawasak

t masigasig na tingin ay hum

mik na pagsusumamong iyon, bagaman may p

-uumpisa, kaya bahagyang namula

sa mga labi ni Brian habang bahagy

alikan ngayon, lalabas

ni Rachel, ang kaniyang n

. Sa isang iglap, nilamon ng bugso n

niyang sinarado ang distansya sa

niya ang ulo ni Rachel at pinalalim ang kanilang halik, ang kan

pagkakakapit nito sa kaniyang damit at ang impit na paghinga

niyang mga mata ay lumambot habang nakatin

lolo at lola kapag bumuti na ang pakiramdam mo. Huwag mo munang isi

, malabo pa rin ang isip niy

hos ang buong sarili

s, pumasok siya sa White Group at mabilis na tumaas a

yang mga katrabaho ang tunay na kata

aniyang dedikasyon, kamakailan lamang

-minsang pagduduwal ang naging paraan ng kaniyang kata

na ito, hindi siya kailanman ma

agdahan-dahan pagkata

Brian, nais niyang ilipat ang kaniyang pokus

, habang nananatiling nakabitin sa pag

ma mo ang petsa

sa isang ngiting waring naaaliw. "Alam k

bi, "Kung ganoon... hindi ba dapat ay ipaalam na natin sa kompanya ang tungkol sa atin? Alam na ng laha

ito, may magkahalong pananabik

mambot ang eksp

Umigting ang kaniyang panga haba

ang boses na may hindi nasabi na

kay Brian, sinusubukang iproses

Bakit ka humihi

isapubliko ang ating kasal. At nasabi ko na rin ito sa pamilya ko. Sa ngayon, panatilihin m

chel, nalaglag mula sa kani

bang unti-unting lumilinaw s

pala n

ang huling

t, balak ba ni Brian na itago na l

ng itago ang kanilang pags

gakong ibabahagi nila ang lahat sa isa't is

magtaka ni Rac

o kasakit, ay unti-unting lum

g dahilan mali

cy pa rin talaga ang nasa puso nito. At tila winasak ng r

sa ilang sandali, ang hangin ay

kanina pa namuo ay nagbabantang pumatak, nguni

alip na siya, tiyak na ipapaalam agad ito n

n ng lahat na si Tracy ang ba

ilantad natin sa publi

mga luhang hindi pa tumutulo habang siya ay nagtanong. Maging siya ay

man ng lahat ang tungkol sa

nagulat s

, banayad ang mga kilos, at mag

i gawain ni Rachel. Kaya saglit siyang

abot niya ang kamay ni Rachel at hinawakan

mo lang ako ng kaunting oras pa. Pangako, pagdating ng tamang pan

g mangyari iyon n

ay malumanay, halos

yaan ang sariling

ay malinaw na nakaukit sa kaniyang mukha. "P

Rachel habang sinisikap ni

n. Nang sa wakas ay muli siyang nagsalita, naging matatag ang