Hindi Mo Siya Kaya: Ang Nakatagong Reyna

bumagsak ang kanyang tingin kay Yel

khak. "Marahil ay narito siya upang haplusin ang kanyang ka

Bakit hindi na lang siya bumalik doon? Iniisip pa r

hahayaang mangyari iyon. Ngayon, huwag mong hayaang sirain niya ang aming araw. Narito kami upang hanapan ka ng ilang kamangha-manghang bago

na hayaan ang sandali na lumipas nang

ng panunuya. "Yelena, nakakagulat na makita kang tumatakbo dito! Sigurado ka ban

ang humahaplos sa tela ng isang damit na kanyang isinasaalang-alang. Hin

o," sabi ni Yelena nang walang emosyon, halos hindi tinitin

tot sa isang pagkutya. "Ngunit sa totoo lang, Yelena, kaya mo bang bumili ng anuman

unit pinanatili ang kanyang pokus sa mg

iging elegante nito ay halos sumisigaw ng pagiging eksklusibo. Isang kirot ng inggit ang umusbong sa kanya. Hin

sang kinukutyang matamis na gilid habang lumalapit siya. "Si

na hinawakan ang kanyang braso. Ang paggalaw ay nagpadala ng

isang one-of-a-kind na piraso, isa

at pagmamalaki ng kanyang mga magulang. Hindi lamang ito damit; ito ay isa

kanyang mga daliri ay humahaplos sa tela na parang

piraso ng kanyang sarili. Isang simbolo ng pagmamahal ng kanyang mga

egante ay napinsala na. Tinitigan ni Yelena ang marka, ang kanyang ekspresyon ay hindi mabasa, habang si So

teatro, na idinidiin ang kanyang kamay sa kanyang

nya ng isang gusot na bill. Iniwagayway niya ito nang walang pagpapahalag

alad. "Bilhan mo ang iyong sarili ng bagong coat-kung posible pa iyon kung sa

andali sa nahulog na bill bago bum

malik sa iyong maliit na nayon, iyon ay dapat na isang m

di man lang sumilay ang galit sa kanyang mukha. Pagkatapos, nang walang salita, iniunat ni Yelena an

natigilang kawalan ng paniniwala haban

kanyang mascara, at inalis ang kanyang mga pekeng pilikmata, na iniw

ka

alit at kahihiyan ay nag-aagawan sa kanyang ekspresyon. Tinitigan niya si Y

na stack ng mga sample ng tela sa kanyang mga kamay, upang lamang huminto

agiging kalmado ay nawala sa bawat hakbang. A

lang utang na loob!

na babae. Ibinaba niya ang kanyang boses sa isang nanginginig at waring sugatang tono. "Mom, sinubukan ko lang

na naglabas ng isang malutong na stack ng mga bill. "Ngayong wala na tayong kinalaman sa isa't isa, hindi ka na makakakuha ng pera sa amin! Narito! Kunin mo ito

," sabi niya, ang kanyang boses ay kasing

galit. Hindi sapat? Paano siya nag

nit kasing talim ng labaha. "Ito ay isang limitadong edisyon na Moda Style coat

n? Mula sa iyo? Iniisip mo sigurong tanga ako. Huwag magpanggap na ang iyong bargain-bin na ba

gpapalakas lamang sa pagkabigo ni Tatiana. "Nasa Moda Style kami," sabi niya nang sim

. "I-verify natin ito at wakasan a

, ang kanyang mga daliri ay tinutunton ang tela at label. "Ang trench coat na ito ay talagang isang limit

gok. "Bukod pa rito, dahil sa maselang katangian ng mga materyales, ang mant

ang kanilang kumpiyansa ay nawala

Lilinisin lang iyan. Ilagay mo sa aking card. Wala akong oras para sa kalokohan na ito." Itinulak n

g lumipas, at pagkatapos ay isa pa, hanggang sa bumalik siya na may isang humihingi ng

titigan ito na parang ang problema ay nakasalalay sa ibabaw nito. "Dapat ay mayroong higit sa isang daang l

tinag. "Wala po, ma'am. Ang bayad sa paglilinis para

awalan ng paniniwala, ang kanyang mga salita ay matalim up

galit, ay humakbang pasulong. "Kal

syo ay malinaw, ma'am. Ang mga materyales ay nangangailangan ng dalubhasang pangangalaga, kaya ang

ang kanyang galit ay tumatagos

pan ka ba sa bayad sa paglilinis?" Kung dalawang daang libo ay labis, mayroon pa ring isa pang opsyon." Huminto siya, ang kanyang tingin ay

o. "Paano ka naglakas-loob? Sa tingin mo ba ay kasing dukha

ang kanyang telepono at dinial si Jonathan, ang tanging

yakan na kanyang inaasahan, ang boses ni Jonathan ay umungal sa pamamagitan

nyang tono ay tumama sa kanya na parang isang kulog. Ang kanyang pagkakahawak sa telep

ari? Ano