Mga Hindi Maikakailang Peclat ng Isang Asawa

ses nag-ring ang telepono bago niya sagutin, ang kanyang masayang b

ka sa spa day natin bukas. Pinayagan ka n

ara magsalita, ngunit isang p

? Okay ka lang ba?" naging

ang boses. "Kailangan ko..

ba? May ginawa ba 'yang

, napaka-halimaw. Pakiramdam ko kung sasabihin ko ito nang m

ta. "Yung sinabi mo sa akin sa Paris. Yung arch

ct? Eli, dalawang taong commitment 'yan. Sinabi mo sa akin na hi

ay nagpakirot sa aking tiyan. "W

a talagang

na bulong at hirap na paghinga. Ang parke. Si Katrina. Ang batang lalaki na tumawag

na 'yan. 'Yang walang kwentang basura na 'yan. Pagkatapos ng lahat ng ginawa mo para sa kanya, para sa pagsasamang

it. "At buntis ka pa ri

sa aking patag na tiyan. Isang proteksiyon, likas na kilos. Ang sang

tawan na parang isang larangan ng digmaan, ang nakakadurog na pagkabigo buwan-buwan. Gina

tatakang kalmado. "Kailangan kong umalis. Ngayon na. Ako na ang

g tanong, ang tanong ay nakabi

umagot. Hin

abalik sa bahay na hindi ko na nararamdaman na akin. Gabi na nang dumating ako. Ang ba

ee table ay umaapaw sa mga upos ng sigarilyo. Hindi siya naninigarilyo. Maliban na lang kung sobrang stress

igid niya, ang kanilang mga mukha ay may bakas ng tako

mga mata ay napalitan ng isang alon ng ginhawa na halos mahahawakan. Nagmama

sinasagot ang phone mo." Ibinabaon niya ang kanyang mukha sa akin

ang paglabag. Itinulak ko siya pa

nan niya ako, isang kislap ng pagkalito s

ungaling ko, walang emosyon an

pagiging possessive. "Sinabi ko sa'yo na la

to sa kontrol. Anumang paglihis sa aking routine, anumang hindi nasagot na tawag, ay magreresulta sa isang

nyang ekspresyon. "Sorry, hindi ako galit. Nag-aalala lang." Kinuha niya ang isan

Binuksan niya ito para ipakita ang isang kuwintas na diyamant

o mo ba?" tanong niya, ang kanyang mga mata ay p

aon sa aking mga palad. Ang pagkukunwari ay nakakabigla. Sinusubukan niyang

ang mukha ko'y isan

katahimikan. "Hindi mo gusto? Okay lang, bibili ako ng iba. Kahit

isang maliit, malambot na tuta ng golden retriever. Mahina itong umungol, ang mga m

. "Naaalala mo si Sunny? Sobrang lungkot mo noong namatay siya. Alam

a mata at dumaloy sa aking mukha. Si Sunny ang aso ko noong bata pa ako. Ayaw sa kanya ni Marco, laging bumabahing at nagrereklamo, ngunit tiniis niya ang a

iit na bagay na napakahalaga sa akin. At ginamit niya ang kaalama

a aking mga labi. Ang lalaking ito, ang halimaw na ito, kilalang-k

gumpay na ngiti. Akala niya nanalo na siya. Akala niya ang maliit at mabalahib

a aking mga braso, at tinanong ang tanong na sum

mahal mo p

akapatong sa coffee table, ay nag-vibrate. Umilaw

tr

aking lalamunan. Umikot an

s ay sa telepono. "Trabaho lang 'to, baby. Problema sa West Coast of

pagtitiis. "Kailangan kong umalis. Ba

siya par

o lang siyang maglakad palayo, isa pang kasinungal

sa doorknob, nagsalita ako, ang

nda

g kislap ng pagkain

lok, kumuha ng isang file mula sa drawer, a

pirmahan 'to b

taon, isang pag-iingat na ipinilit ni Janna matapos ang unang beses na nagh

-bold na letra. Marco Reyes. At sa il