Diborsiyo, Muling Pagsilang, at Matamis na Tagumpay

“Ang huling alaala ko ay ang nakakasilaw na sakit sa likod ng aking mga mata, pagkatapos ay kadiliman. Nang imulat ko ulit ang mga ito, nasa kama na ako, dalawampu't limang taon na mas bata, bago pa naging isang hungkag na kasal ang buhay ko kay Augusto Montenegro, isang Senador ng Pilipinas na tinitingnan lang ako bilang isang pampulitikang palamuti. Isang masakit na alaala ang lumitaw: ang pagkamatay ko dahil sa aneurysm, dulot ng maraming taon ng tahimik na pagdadalamhati. Nakita ko ang isang litrato ni Augusto, ang kanyang college sweetheart na si Hannah, at ang aming anak na si Kian sa isang family retreat, na para bang sila ang perpektong pamilya. Ako ang kumuha ng litratong iyon. Napabalikwas ako sa kama, alam kong ito ang araw ng retreat na iyon. Tumakbo ako papunta sa pribadong airfield, desperadong pigilan sila. Nakita ko sila doon, naliligo sa liwanag ng umaga: si Augusto, si Kian, at si Hannah, na mukhang isang perpekto at masayang pamilya. "Augusto!" sigaw ko, garalgal ang boses. Nawala ang kanyang ngiti. "Carmela, anong ginagawa mo dito? Gumagawa ka ng eksena." Hindi ko siya pinansin, at hinarap si Hannah. "Sino ka? At bakit ka sasama sa trip ng pamilya ko?" Bigla akong binangga ni Kian, sumisigaw, "Umalis ka na! Sinisira mo ang trip namin ni Tita Hannah!" Ngumisi siya. "Kasi hindi ka masaya kasama. Si Tita Hannah, matalino at masaya. Hindi tulad mo." Suminghal si Augusto, "Tingnan mo ang ginawa mo. Nainis mo si Hannah. Ipinapahiya mo ako." Ang mga salita niya ay mas tumama sa akin kaysa sa anumang pisikal na sakit. Isinakripisyo ko ang aking mga pangarap para maging perpektong asawa at ina, para lang ituring na isang katulong, isang hadlang. "Mag-divorce na tayo," sabi ko, ang boses ko ay isang tahimik na kulog. Natigilan sina Augusto at Kian, pagkatapos ay napangisi. "Sinusubukan mo bang kunin ang atensyon ko, Carmela? Napakababaw mo na." Naglakad ako papunta sa mesa, kinuha ang mga papeles ng diborsyo, at pinirmahan ang pangalan ko nang may matatag na kamay. Sa pagkakataong ito, pinipili ko ang sarili ko.”