“Sa loob ng anim na taon, inialay ko ang buhay ko sa asawa ko, ang tech CEO na si Isabelle Roxas. Matapos ko siyang iligtas sa isang sunog, ako na ang naging tagapag-alaga sa kanyang ina na na-comatose, isinantabi ko ang sarili kong buhay para maitayo niya ang kanyang imperyo. Pagkatapos, lumabas siya sa national television at sinabi sa buong mundo na ang aming pagsasama ay isang kabayaran lamang sa utang na loob. Hindi niya ako kailanman minahal. Nang gabi ring iyon, namatay ang kanyang ina. Sinubukan ko siyang tawagan, ngunit ang kanyang ex-fiancé-ang lalaking nag-iwan sa kanya sa sunog na iyon-ang sumagot sa telepono. Kasama niya ito, buntis sa anak nito, habang ang kanyang ina ay namamatay nang mag-isa sa ospital. Sa libing, bigla siyang bumagsak at nalaglag ang sanggol. Sumigaw ang kanyang kalaguyo na kasalanan ko raw iyon, at nanatili siyang nakatayo sa tabi nito, hinahayaan siyang sisihin ako. Dineborsiyo ko siya. Akala ko tapos na. Ngunit paglabas namin sa opisina ng abogado, sinubukan akong sagasaan ng kanyang kalaguyo. Itinulak ako ni Isabelle, siya ang sumalo sa pagbangga. Sa kanyang huling hininga, inamin niya ang katotohanan. "Ang baby... anak mo siya, Migz. Palagi siyang sa'yo."”