Ang Aking Karibal, Ang Aking Tanging Pag-asa

lim na kumot na humihila sa akin pababa. Ang aking mga bag

o isang alaal

ng bumuhos sa akin. Hindi ako mamamatay dito. Hindi

y sumisigaw sa protesta. Lumusot ang ulo ko sa tubig, at humin

aket sa nanginginig na si Isabel, bumubulong sa kanyang tainga. Sina Anton, Dino,

lang nila

a. Ibinigay ko sa kanya ang lahat. Ngayon alam ko na. Hindi niya ako kailanman nakita bilang isang tao. Isa akong

angan kong mabuhay para maki

patungo sa gilid ng pool. Ang aking mga daliri ay kumaskas sa semento habang hinihila ko ang aking basang-basa na k

g tum

ang-hanggan, lumingon si Dino. "Ay, Azal

-aalala. "Kailangan naming unahin si Isabel. Hindi siya marunong l

lang pagsang-ayon, ang kanilang

anong ni Anton, inia

kha, ang mga lalaking ito na dati kong tinawag na mga kaibigan.

pang tumayo, ang aking basang damit ay nakadikit sa akin. Malamig ako, n

ng damit na pamalit. Ayaw ko ng kanilang pekeng a

sa tabi ng pool. Ramdam ko ang ka

ka!" sigaw

tumutulo ang tubig sa mamahaling alpombra, at dumirets

n ang pakiramdam ng tubig sa pool, ang pakiramdam ng kanilang pagkakanulo. Ngunit ito ay

ate ang aking tele

na ang pakiramdam mo. Sabihan mo

i. Dapat mas mabilis kami. Hayaan mon

na bagay para mapasaya ka. Sumunod ang isang abiso. I

a nilang ako pa rin ang parehong inosenteng babae na mapap

ga mensahe nang

rak. Pinadalhan ako ni Anton ng isang brilyanteng pulseras na hinangaan ko noong nakaraang taon. Inalok ako ni Dino na ilipad sa Pari

la ko an

na dati kong gustung-gusto. Alam kong nandoon sina Alejandro at Isabel. Alam

ko ang i

uot ng simple ngunit eleganteng damit. Mukha siyang hindi bagay, isang maliit na daga sa gitna n

iya kay Isabel, at tumingin ito sa akin, ang kanyang mga mata

isang malinaw at s

tabi ko sina

, inilagay ang isang nakakaaliw na kamay

karapat-dapat,"

tad ang kanilang pagpapaimbabaw sa buong silid.

karamdam ng pagduduwal. Ito ang parehong kamay na b

ng braso. "Kaya k

tingin, nalilito

g boses. "Hinihintay naming lahat an

at misteryosong ngiti. "Malalaman

ay isang maliit at kasiya-siyang tagumpay. H

silid, binilhan siya ng mamahaling champagne, ipinakilala siya sa mga maimpluwensyang tao.

an. Isang paraan upang ipakita sa akin kung ano ang n

gagana ito. Masasa

hal ko ay isang multo. Ang tunay na Alejandro del Marco ay itong

ng "Puso ng Karagatan." Hindi lang ito isang piraso ng alahas. Ito ay maalamat, dating pa

aking ina sa araw ng kanilang kasal. Pagkatapos niyang pumana

ang piraso ng isang pag-ibig na totoo at tunay. Ito ang lahat ng ba