Pagtutuos ng Heiress

si Evelyn ng taxi at bumalik sa k

bibigay liwanag sa isang maliit na espasyo na pu

sinelas, keychain, at violets na sumisi

ngin, bakas ni Krist

ga ito ngayon ay pumukaw lamang ng pagk

ulok ng koridor, at kumatok sa

niya nang patago, "Lahat sa apartment 1603 ay sa iy

ng may-ari at tinawag ang kanyang mga

asdan ni Evelyn ang laman ng

g mabigat, ngunit ang pagpapak

a sa pinak

agpatak ng mga luha

artment, sumugod si Kristian, na

u..." Napaatras siya,

igid. "Evelyn, yung mga bulaklak na itina

pangungutya. "Kristian, nasa junkyard

resyon niya, hind

kung saan nakapatong ang isang singsing-tanda n

ang tinanggal ang singsing at ibinulsa ito,

la silang pink-diamond-e

niya. "Evelyn, para sayo ito. Tandaan kung paano natin ito t

no ng pagmamahal, na

ya at umatras. "May sakit ka. Papakasalan mo si Laura sa umaga at dalhan mo

. Pumasok ang takot, at pinaalis n

suportahan ako ng kanyang pamilya, at idaragdag ako ng aking ama sa rehistro ng pamilya. Magiging lehitimong tagapagmana ako ng Do

-ang tatlong taon na magkasa

hinang ngumiti si Evelyn, itinaas ang

ingawngaw ang m

, itigil mo na yan. Kung may pera ang pamilya mo para tul

Lunes, Miyerkules, at Biyernes kasama si Laura, at M

nito, hinahanap ang lal

ong magnakaw sa kanya, ibinalik niya ang kanyang m

muko kundi gumawa ng mga w

a ng lighter mula sa kanyang bag, nagsindi

g noo niya, magsasalita na sana, nang bigla si

iya para idiin ang sigarilyong na

og ako ng maruruming bagay. Ang damit na ito

ng apoy upang ubusin ang dami

patayin ang apoy at sinimulan siyang hab

.

inigay sa kanya ng kanyang ama para mag-

kutson, nakaramdam siy

lanlan, natulog siya sa isang matigas na kama at nagtrabah

upang patunayan ang kanilang pagmamahal

magulang para sa kanilang mga

kikita ang ambisyon sa ilalim ng ka

ng tagapagmana ng pinakamayamang tao

rlas ay isang maliit na bato. Inaabangan