Mga Latak ng Pangako: Luha ng Taksil

g pintuan sa harap ng

ama, ang oras ng almusal ay is

apon na sangkap na itinapon ni Kathleen. Kumunot

i umuuwi, hindi pa t

wag siya tuwing limang minuto. Kaya

awalan siya ng oras. Sa oras na namalayan ni

aka marahang binuksan ang pinto ng kw

akong nasa meeting at hindi tumawag para hindi kit

ilantad ang kanyang kasinungalingan. "Importante ang trabaho.

nsyonado na p

Nag-book ako ng aming karaniwang restaurant para sa iyong kaarawan ngayong gabi. Bak

yang hinaplos ang kanyang hinahalikan na pisngi hanggang sa ma

kumpirmahin ang oras ng pagkuh

atawan ang pagod. Bumangon lang si

lamang na kinuha ni Joshua. Naging malamig ang al

nggap na tugon mula kay Kathleen. Ang kanyan

an siya ni Joshua na huwag makialam, ngu

sa loob ng limang taon. Ang mahinang marka sa kanyang daliri a

hoe cabinet, kasama ang isang divorce ag

n, hindi ko ine-expect na ganito ka pala pasensya. Wala ka bang pakialam sa panloloko ng asawa mo? Oh, tama, baka hindi ka na m

, sorry talaga. Baka kailangan mo akong hintayin ngayong gabi. Kailangan kong pumunta s

ano siya katagal maghihintay sa pag

ng kabuluhan ang pagtatalo. "Sige, haw

akali. Ang kalmado at walang pakialam na

a, at hahayaan niya ito. "Ikaw ang pinakamahus

block ang number ni Joshua, at binu

di na kita gustong makitang muli.

Kathleen, bumaba ka na.

sama na ako," sa

on, ang kanyang puso ay walang kalungkuta