Pangako Niya, Bilangguan ng Babae

“Sa araw na lumaya ako mula sa kulungan, naghihintay sa akin ang fiancé ko, si Don Ford, na may pangakong sa wakas ay magsisimula na ang buhay namin. Pitong taon na ang nakalipas, pinakiusapan niya ako, kasama ang mga magulang ko, na akuin ang kasalanan ng ampon kong kapatid na si Kelsey. Lasing siyang nagmaneho, may nabangga, at tumakas. Sabi nila, masyadong marupok si Kelsey para sa kulungan. Isang maliit na sakripisyo lang daw ang pitong taon kong sentensya. Pero pagdating namin sa mansyon ng pamilya, tumunog agad ang telepono ni Don. Inaatake na naman daw si Kelsey ng kanyang "sakit," at iniwan niya akong mag-isang nakatayo sa grand foyer para puntahan ito. Sinabihan ako ng mayordomo na sa maalikabok na bodega sa ikatlong palapag ako tutuloy. Utos ng mga magulang ko. Ayaw nilang maistorbo ko si Kelsey pagbalik niya. Laging si Kelsey. Dahil sa kanya, kinuha nila ang college scholarship fund ko, at dahil sa kanya, nawalan ako ng pitong taon sa buhay ko. Ako ang tunay nilang anak, pero para sa kanila, isa lang akong kasangkapang ginagamit at itinatapon. Nang gabing iyon, mag-isa sa masikip na kwartong iyon, nag-vibrate ang mumurahing telepono na bigay sa akin ng isang guwardiya sa kulungan. Isang email. Isang job offer para sa isang classified position na inaplayan ko walong taon na ang nakalipas. May kasama itong bagong pagkakakilanlan at isang immediate relocation package. Isang daan para makatakas. Nanginginig ang mga daliri ko habang nagta-type ng sagot. "Tinatanggap ko."”