“Tinalikuran ko ang aking mana na nagkakahalaga ng dalawampung bilyong piso at pinutol ang ugnayan sa aking pamilya, lahat para sa aking nobyo sa loob ng limang taon, si Iñigo. Pero nang sasabihin ko na sa kanya na buntis ako sa aming anak, isang bomba ang pinasabog niya. Kailangan kong akuin ang kasalanan para sa kanyang kababatang minamahal, si Elara. Nakasagasa ito sa isang hit-and-run, at hindi kakayanin ng karera nito ang iskandalo. Nang tumanggi ako at sinabi sa kanya ang tungkol sa aming sanggol, nanlamig ang kanyang mukha. Sinabi niya sa akin na ipalaglag ko agad ang bata. "Si Elara ang babaeng mahal ko," sabi niya. "Ang malaman niyang buntis ka sa anak ko ay wawasak sa kanya." Pinag-iskedyul niya sa kanyang assistant ang appointment at pinapunta ako sa klinika nang mag-isa. Doon, sinabi sa akin ng nars na may mataas na panganib na maging baog ako habambuhay dahil sa procedure. Alam niya. At ipinadala pa rin niya ako. Lumabas ako ng klinika, piniling panatilihin ang aking anak. Sa eksaktong sandaling iyon, umilaw ang isang news alert sa aking telepono. Isang nagliliwanag na artikulo na nag-aanunsyo na nagdadalang-tao si Elara sa kanilang unang anak ni Iñigo, kumpleto pa sa larawan ng kamay niyang nakapatong sa tiyan nito. Gumuho ang mundo ko. Habang pinupunasan ang isang luha, hinanap ko ang numero na limang taon ko nang hindi tinatawagan. "Dad," bulong ko, basag ang boses. "Handa na akong umuwi."”