Mula sa Pagkabigo Patungo sa Bilyonaryang Nobya

“Pinalaki ng aking ama ang pitong napakatalinong ulila para maging mga potensyal kong asawa. Sa loob ng maraming taon, iisa lang ang tinitibok ng puso ko, ang malamig at mailap na si Damien Paulo, sa paniniwalang ang distansya niya ay isang pader na kailangan ko lang tibagin. Gumuho ang paniniwalang iyon kagabi nang matagpuan ko siya sa hardin, kahalikan ang kinakapatid niyang si Eva-ang kahabag-habag na babaeng kinupkop ng pamilya ko dahil sa hiling niya, ang babaeng itinuring kong parang sarili kong kapatid. Pero ang tunay na katatakutan ay dumating nang marinig ko ang anim na iba pang Iskolar na nag-uusap sa aklatan. Hindi sila naglalaban para sa akin. Nagtutulungan sila, nag-oorkestra ng mga "aksidente" at kinukutya ang "tanga at bulag" kong debosyon para ilayo ako kay Damien. Ang kanilang katapatan ay hindi sa akin, ang tagapagmanang may hawak ng kanilang kinabukasan. Ito ay para kay Eva. Hindi ako isang babaeng dapat pag-agawan. Isa akong hangal na pabigat na kailangang pamahalaan. Ang pitong lalaking kasama kong lumaki, ang mga lalaking may utang na loob sa pamilya ko, ay isang kulto, at siya ang kanilang reyna. Ngayong umaga, pumasok ako sa opisina ng aking ama para gumawa ng desisyon na susunog sa mundo nila hanggang sa maging abo. Ngumiti siya, nagtatanong kung sa wakas ay napa-ibig ko na si Damien. "Hindi po, Papa," sabi ko, matatag ang boses. "Pakakasalan ko si Hunter del Mar."”