Labinlimang Taon, Saka Isang Larawan

sa isang fairytale. Ang high school sweethearts na nagkatuluyan, an

er. Isang litrato ng kamay ng assistant niya na nakapatong

ason. Nagpadala siya ng mga litrato nila sa kama namin at isang video kung saan nan

oy ko ang pabango ng babae niya. Binibilhan niya ito ng condo at pinaplano ang k

ko. Nagpadala siya ng litrato ni Dustin na nakalu

, ginawang untraceable bearer bonds ang lahat ng yaman namin, at si

ya, lumipad ako papuntang Portugal. Pag-uwi niya, isang walang lamang mansyon, divorce papers, at ang

ana

ibdib ko. Labing-anim na taon kami noon, siksikan sa likod

hininga, kinakapa ang kawit ng bra ko na para ba

ito. Namula siya na parang kamatis, kahit sa liwa

awa. An

iisa. Ang binatang hindi marunong magtanggal ng

earts na nagtagumpay. Eliana at Dustin Powell. Isang brand.

ang buh

g sa hi

ssage noong Martes.

ang, wala

k na nail polish, nakapatong sa hita ng isang

kong nakilala. Ako ang bumili niyon para sa kanya. Tom

nipis na gintong bracelet na may

naubos ang ha

t. Nakita ko

a niya iyon sa summer party ng kumpanya, ang ngiti niya'y masyadong

mabilis at masakit ang

i ma

o t

phone ko sa pader. Tawagan siya at humingi ng paliwan

ko g

t. Tinitigan ko ang litrato hanggang sa lumabo ang mga detalye, hanggan

in? Ang binatilyo sa likod ng Ford? Ang lala

ta sa city hall. Luma ang gusali

erk's office, pantay at si

tion for a name change," sabi ko

salamin sa dulo ng kanyang i

n," sabi ko, walang

ko. Ako si Eliana Powell, asawa ng isang bilyonaryo. Ang mga

? May kinalaman ba i

o kailangan. Hindi ito tungkol sa panganib. Ito ay tu

alan ang na

Hope Tillman." Tillman ang apelyido ng nanay ko noong da

i. "At ikaw ay kasalukuya

ido niya. Dati, ipinagmamalaki ko iyon. Ngayon, naging

roseso. Kailangan mong mag-pos

sabi ko. "Pakisumula

alakas. Bawat tatak ay parang isang

hindi ko pa nakikita, pero isang kinabukasan na bu

galan. Isang bagong passport. Isang bagong buhay. Malayo rito. Portugal. Ang bay

ito sa isang simpleng puting sobre. Hope Till

r's license. Isang paalala ng

sa TV. Nasa isang charity gala si

kanyang tagumpay. Ngumiti siya ng kan

gsing na isinuot ko sa kanyang daliri isang dekada na ang nakalipas. "Ang p

g mga tao. Kinil

kamagandang na

ang mga salita. Mga tunog lang, walang laman na hangin. Ang lal

bagyo, at ako ang ba

s ang layo. Hindi isang magarbong lugar, isang maliit at maalikabok na tindahan lang na pag-aa

arehong singsing ni Dustin sa velvet t

na para bang nandoon pa rin ang singsing, sinu

ngnan ang mga singsing. "Magaganda i

abi ko. "Tunawin ninyo. Sabay. Mag

mukha ko, hindi mabasa ang kanyang ekspresyon.

i nanginginig ang b

Naghintay ako, nakikinig sa ugong ng polishing wheel at s

malik siya na may dalang mal

angit ito. Sira ang hugis. Ang lahat ng perpektong bilog at maki

pek

o ang maliit na kahon sa aking closet. Nagdala siya

asawa," sabi niya, hin

ehong nakakasulasok at matamis n

o lang ako roon, isang es

ito. Isang bahagyang pulang marka sa kanyang leeg, sa itaa

? Gusto kong itanong. Nasiyahan ka ba sa b

abi. Tapos na ang p

kod, hinila ako palapit sa

a ko. Ang pagdampi ng kanyang mga kamay s

ng itinulak palayo.