Ang Panlilinlang ng Lalaki, Ang Pagtubos ng Babae

“Napakabigat ng katahimikan sa aming bahay, na binasag lamang ng tunog ng pagbaba ng kabaong ng kapatid ng aking asawa sa lupa. Isang buwan ang lumipas, ang katahimikan ay napalitan ng isang bagay na mas malala. Ang biyuda ng aking bayaw, si Fiona, ay buntis, at ang aking asawa, si Carlos, ay nagpasya na titira ito sa amin. "Para sa bata, Katrina," sabi niya, walang emosyon ang boses. Hindi siya tumingin sa akin. Nakatingin siya kay Fiona, na nakatayo sa tabi ng pinto kasama ang kanyang nag-iisang maleta, namumutla at mukhang kaawa-awa. "Kailangan niya ng suporta. Anak siya ng kapatid ko." Pinanood ko kung paano dahan-dahan, sa paraang hindi halata, sinimulang sakupin ni Fiona ang buhay ko. Maghihintay siya sa labas ng banyo na may dalang bagong tuwalya para kay Carlos, sinasabing nakasanayan na niya. Kakatok siya sa pinto ng aming kwarto sa kalaliman ng gabi, magpapanggap na binabangungot, para lang hilahin si Carlos palayo para sa ilang oras ng "pag-alo." Ang sukdulan ay nang marinig kong minamasahe ni Carlos ang kanyang mga namamagang paa, tulad ng dating ginagawa ng yumaong asawa nito. Nabitiwan ko ang kutsilyong hawak ko. Lumagabog ito sa counter. Gusto kong marinig na tumanggi si Carlos. Gusto kong sabihin niya kay Fiona na hindi iyon tama, na ako ang asawa niya. Sa halip, narinig ko ang kanyang malumanay at nakapapawing pagod na boses. "Sige, Fiona. Ipatong mo lang dito." Isinuko ko ang lahat para sa kanya, naging isang babaeng sunud-sunuran, palaging naghahanap ng kanyang pag-apruba. Ngayon, habang pinapanood ko siyang sinusunod ang bawat kapritso ni Fiona, napagtanto kong hindi ko na makilala ang babaeng nakatingin sa akin sa salamin. Nang gabing iyon, tinawagan ko ang aking ama. "Dad," sabi ko, nanginginig ang boses. "Gusto kong makipaghiwalay."”