Ang Nakatagong Sikreto ng iPad ng Pamilya

ra Wrig

ad na pangako. Ang ballroom ng Shangri-La ay isang dagat ng mga black tie at sequined gown.

ang kanyang kamay ay nakapatong nang may pag-aari sa maliit ng aking likod. Ako ang kanyang premyo, ang kanyang perpektong

a mata ay puno ng isang nakakakumbinsing pagkakahawig ng pagsamba. "Ang a

lam kong nakakabagabag sa kanya. Ako ay isang porselana

nyang silid. Nakasuot siya ng suit na medyo malaki p

abi ko, malumanay

indi tumitingin mula

" Nanginginig ang aking boses, ngunit sa pagkakataong ito, totoo ang emosyon. Isang huling, desperadong pakiusap

mata ay malamig at walang simpatiya. Hindi

aghamak. "At least masaya siyang kasama. Ikaw

ulat. Inensayo niya ito. Pina

g dibdib. Ang batang pinalaki ko ay wala na, pinalitan ng malamig at walang pakiramdam na e

g malupit na ngisi ang gumuhit sa kanya

t lumabas ng silid, iniwan ako sa umaaling

nanginginig at tumayo. Ang babaeng lumabas sa silid

i ako, nakihalubilo ako, tumanggap ng mga p

g iskarlata sa dagat ng mga muted tones. Ito ay isang damit na sumisigaw ng atensyon. Sa kanyang leeg ay isang diyamanteng kuwintas na nakilala ko mula sa

ya ang kanyang pwesto sa tabi ng shrimp cocktail at nagmad

amilyaridad na nagpakulo sa aking sikmura. "Hindi ba't

igilan. Namutla ang kanyang mukha. Tiningnan niya si Jacob ng may purong g

s. Bahagya niyang inilayo ang kanyang katawan, sinusubukang maglagay ng e

unta ka," buong pagmamal

gin sa akin na may isang hitsura ng matagumpay na

ang pangalan ay isang sina

y sa aking braso, isang kilos na dapat ay nakakapanatag ngunit parang isan

ong makita kang muli, Katia." Ibinaba ko ang aking mga mata sa kuwintas. "Napak

wala ang kanyang ngiti. Humigpit ang p

ni Katia, isang mahiyain at litong mag-asawa na sinigurado ko

s na dahilan tungkol sa paghahanap ng banyo at tumakas, a

mportable ang ating mga bisita," sabi niya, gumagawa ng sarili

ng ano ang nangyayari. Pinapakalma niya ito, tinitiyak

lang sandali. Kailangan ko siyang ka

likod ng entablado. Hindi ko na kailangang lumapit. Kailangan ko lang makita.

alam! Sabi mo tanga siya! Tiningnan ni

mga braso. "Nagkataon lang 'yon. Wala siyang alam.

sa akin, Antonio. Nangako ka na pagkatapos ng award na ito

oridor. "At gagawin natin. Pangako. Lampasan mo lang ang gabing ito. Ngumiti ka, maging masaya

sang desperado at gutom na halik. Isang huling

hat ng kai

g aking puso ay isang kalmado at matatag na tambol. Umupo ako sa pangunahing

la na ang