Wala Nang Pagiging Kapalit, Nagbabalik ang Reyna

Blair. Sa loob ng limang taon, sa wakas ay tinrato

eng iniwan siya sa altar-na may pekeng kuwento tungkol s

ng subukan niya akong lasunin gamit ang isang m

a sa party niya, hinagupit ako ng

ang kwentang pamalit, isang

ako sa isang lubid at iwanang naka

eke ang aking kamatayan, at naglaho. Gusto nila

ana

Dougl

ang babaeng nasa braso niya sa bawat gala, ang pangalan na ibinubulong kasabay ng sa kanya. At sa loob lang ng limang minut

nsyon. Isang hostile takeover na hindi maaaring ipagpaliban. Isang biyahe sa Palawan na hindi niya pwedeng palampasin. Ang kasal namin, ang totoong

s ay isang mababa at nakalalasing na dagundong na nagpapaniwala sa akin sa kahit ano. "

dong bahagi sa akin na nagutom sa buong buhay ko ay sa wakas ay napapakain. Akala ko ang init sa

ang isang simpleng gintong singsing sa daliri ni Haleigh. Ang parehong Haleigh na iniwan siyang nakatayo sa altar limang taon na ang na

ang dokumento. Hindi man lang tumingin si Jameson sa binta

mukhang napakaganda. Hindi mo aakalain na mamamatay na siya. Iyon ang kuwento niya, kahit papaano. Stage-four p

ningning na puti laban sa kanyang pulang damit. Isa itong watawat ng tagumpay. Iwinagayw

ng pekeng luha. "I'm so sorry. I'm so sorry sa ginawa

, matagumpay na ngiti ang gumuhit sa kanyang mukha. "Pero sabihin mo sa akin, Jameson," sabi niya, ang kanyang boses ay umabot sa ka

lungsod ay humina sa isang mapurol na ugong. Pinanood ko si Jameson, ang aking Jameson, ang lalaking y

di siya sumagot. Isang segundo.

a takot, mabigat at makapal na parang basang seme

tingin ng estranghero. "Mahal ka?" inulit niya ang tanong ni Haleigh, nguni

alan ko sa kanyang mga labi ay i

otoo. Hindi ako si Bailey. Ako lang ay hindi si Haleigh. Isang placeh

braso sa leeg ni Jameson at hinalikan siya, isang malalim, mapang-angkin na halik na nagmamarka ng kanyang pag-aari. Hinalik

ko ay napunta sa aking bibig upang pigilan ang

pala. Lahat ay

as ang mga pinto, at lumabas ang tatlo kong kuya-sina Derr

ni Derrick, ang panganay, habang hawak ang isan

yakap siya, ang kanilang mga boses ay

okay ka

pat bumabang

i na

nagsimulang tratuhin ako ng init na hinangad ko sa buong buhay ko. Hindi man lang sila tumin

si Haleigh, ang nagwaging bayani, sa kotse. Sumunod si James

o ng kotse, at

nakalimutang accessory sa isang buh

ang sarili ko sa malamig na salamin ng bintana ng coffee shop.

patid, sa lahat ng nakakakilala sa kanya. Ako ang tahimik, ang nakalimutang reserba. Siya ang nakakakuha ng papuri; ako ang nakakakuha ng mga pinaglumaan. Siya ang bida sa school play; ako ay nasa chor

Blair. Ang mga kuya ko, na humanga sa kanya, ay sumumpa na wala na silang kapatid na nagngangalang Haleigh. "Ikaw na lang ang na

ni Haleigh, ang kanyang mga kamay ay humahawak sa aking mukha, ang kanyang hininga ay amoy alak at pighati. "Bakit mo

nyang desperasyon, nag-alok siya. "Pakasalan mo ako, Bailey," bulong niya,

g pamalit lang ako. Pero inisip ko, ipinagdasal ko, na sa p

pumay

ainting. Naglakbay kami sa buong mundo. Niyakap niya ako at sinabing maganda ako. Ang mga kuya ko, sina Derrick, Blake, at Kane, ay naging mga kuya na palag

aniwala akong minamahal ako. Tunay

linggo na ang nakalip

ang proteksyon-lahat ay bumalik sa kanya na parang isang goma, iniwan

isang hikbi. Dumaloy ang mga luha sa aking mukha, mainit at walang silbi. Isang lalaking nag

sang produkto sa isang estante, pinananatiling nasa

di

isang kislap sa napa

ko magigin

ot. Parang tingga ang bigat ng aking mga binti, ngunit pinilit ko silang gumalaw. Hindi

kod ng aking kamay, isang walang silbing kil

lungsod. "Hindi ko tatanggapin ang mga tira-tira nin

aking dibdib. Isang sakit na napakalalim na parang

y tumayo ako

gang sa isang makinis at itim na taxi ang humint

, miss?" tano

hasa sa mga portfolio ng mga ultra-mayaman, isang firm na ginamit ng lola ko. Isang trust fund na

ealty sa Ayala Avenue," sa

upuan sa tapat ng isang lalaking nagngangalang Mr. Abernathy. Ang kanyang

a nang marahan, "paano k

ga baga. Tiningnan ko ang kanyang mga mata, ang aking saril

oses ay nakakagulat na matatag. "Ang pinakamalayo, wala