Yaralı Patronla Evlendikten Sonra: Üç Nişanlım Çılgına Döndü

“Liman Şehri'ndeki herkes beni kıskanıyordu; üç seçkin nişanlım beni başlarının üstünde taşıyordu. Emre, doğum günümü kutlamak için Liman Boğazı'nda bir gece boyunca havai fişekler patlatarak milyonlar harcadı. Alp, beni mutlu etmek için koca bir malikanenin bahçesini kendi elleriyle güllerle donattı. Can, samimiyetini kanıtlamak için kendi kaburga kemiğinden çıkarılan bir parçayla, dünyada eşi benzeri olmayan bir yüzük yaptırdı. Ben de içtenlikle mutluydum ve kendimi dünyanın en şanslı gelini sanıyordum. Ta ki yanlışlıkla fıstıklı bir kek yiyip neredeyse şoka girene kadar... Üç nişanlımın, hastane koridorunda, dadının kızı Aslı'ya şunları fısıldadığını duyana dek: "Korkma, bu alerjik şok ona sadece küçük bir ders." "Fıstığa alerjisi var ya? Pastaya iki katını koyduk, bakalım bundan sonra senin yanında hava atmaya cesaret edecek mi?" "Merak etme, ölmez. Sadece biraz çilesini çeksin, seni üzdüğü için." Gölgede durup dinledim, içim buz kesti. Neredeyse yitirdiğim canım, onların bir başkasını güldürmek için yaptığı acımasız bir şakadan ibaretmiş meğer. Başucumda Deniz'in gönderdiği acil ilaçlara bakarken gözyaşlarımı sildim ve babamı aradım: "Deniz ailesinin o yaralı yüzlü varisiyle evleneceğim."”