Mafya Varisinin İntikamı: Pişmanlık İçin Çok Geç

“Ailenin kara para aklama hesaplarını inceliyordum ki kocam dadının maaşına zam yapmak için benden yüz bin dolar istedi. Bakışlarımı kaldırdığımda, mutfak kapısında dikilen o kadının kulaklarında, kaybolan vintage Chanel küpelerimin sallandığını fark etmem sadece üç saniyemi aldı. Yüzleştiğimizde kocam özür dilemek yerine beni suçladı, bana acıma ve tiksintiyle bakarak açıkça onu korudu. "Zor durumda Aslıhan, doyurması gereken beş erkek çocuğu var. O iyi bir anne, senin asla anlayamayacağın bir şey." Tedavi etmek için milyonlar harcadığım, her ay negatif çıkan testlerin ardından hıçkırarak ağladığım kısırlığımı bana karşı bir silah olarak kullandı. Oysa masamın çekmecesinde duran dedektif dosyasından haberi yoktu. O beş erkek çocuğunun aslında ona ait olduğunu kanıtlayan dosyadan. Bebek denemelerine başlamamızdan tam altı ay önce gizlice vazektomi yaptırdığını gösteren tıbbi rapordan. Sırf Demirhan ailesine bir varis vermemek için beni yıllarca acı verici işlemlere, hormonlara ve kahredici bir utanca mahkum etmiş, bu sırada da benim paramla kendi gizli ailesini finanse etmişti. Beyaz önlüğüyle tanrıcılık oynayabilsin diye yeraltı dünyamın şiddetinden ve karanlığından koruduğum adama baktım. Beni sadece parası için kullanılan, kusurlu ve itaatkar bir eş sanıyordu. Çığlık atmadım, ağlamadım. Ben bir Demirhan'ım. Biz çığlık atmayız, biz infaz ederiz. Telefonumu elime aldım ve tepe adamımı aradım. "Mahvolmasını istiyorum. Elinde hiçbir şey kalmasın. Ölmüş olmayı dilemesini istiyorum."”