/1/129052/coverbig.jpg?v=72a4599973e74483b6ba09114e70f62e&imageMogr2/format/webp)
olarak duruyordum, ta ki o metresi Aria'yı eğlendirirken
dakatsizlikten ç
ım parçalandı. Hastane yatağında yatarken, içimdeki son aş
a'nın sabote ettiğini biliyordu.
öyledi. Metresinin egosunu incittiğim için ölüm
urarak beni herkesin içinde aşağıladı. Aria özel kasetle
ğı bir kadın için kahramanı oyna
olduğuna dair hi
nim malikanenin her yerine mikro ka
ıyla yattığını, onu manipüle etmenin ne kadar kolay olduğuna güldü
ailesinin önünde Alessandro bend
adım. A
imi ana projektöre bağlad
lü
De Luca B
ışma odasının ağır meşe kapılarının dışında duruyordum
ı: Eğer bu kapıyı açarsam, ya bir eş olarak
bilen bir kadının sesiydi; üç yıldır bir zırh gibi taşıdığım o ayrıcalı
beyazlaşana kadar
ş ebeveyn süitinde uyanmıştım. İpek çarşaflar y
adamıydı; bense istikrarı temsil etme
gibi parlayana kadar fırçalamıştım. Makyajımı, sav
iydim. Yanlarından geçtiğimde başlarını eğerlerdi ama çatlak
ı bekliy
tım. Kusursuz bir cilt. K
e bakmıştı. Bunun yeterli olduğunu düşünmüştüm. Kendimi mükemmel bir mafya eşine dönüşt
apta
ka kazanımdım. Parlatılı
nda masumca duran bir ruj tüpü vardı. Ucuz, market işi bir markaydı. Plastik
şağı bir ür
ırmıştım. Bir hizmetçi bırakmı
en o ruj tüpü bir önsez
gelen bir inlemeye bıraktı. Bu Alessandro'ydu. Ondan daha
rimliydi. Sess
ı çal
birkaç santim
ra bana bir kurşund
z gömleğinin düğmeleri yarıya kadar açılmıştı. Ve
alikaneye getirdiği "aile dostu"ydu. Herkesin acıdı
ğa çıkmıştı. Elleri Alessandro
düşüren bir açlıkla bakıyo
afifçe çevird
edi. Nefesi
üms
rnaklarını Alessandro'nun göğsünden aşağı doğru sürttü ve kırmızı bir iz bırakt
ırıldandı Alessandro, sesi tu
i. "Onun gibi değil. Eve dönmek zorun
mdeki hav
an h
mel olmaya çalışarak, De Luca adına layık bir kadın olmaya çabalayarak geç
dalgası çöktü. Boğazıma s
sı hafifçe kaydı, koridorun ses
çeviremeden bir
er zeminde tıkırdıyordu; hayatımın infil
n yaklaşırken konuşmayı kestiler ama geçer geçmez fısıltılar b
bir tek
ım ve kapıy
yordum. Aynaya yürüdüm. Bana bakan kadı
yı
Yanağımdan süzülen tek
lya atasözü vardır: En keskin bıçak gen
ayı çıkardım. O zamanlar paranoyakça davrandığımı düşünerek şüphelerimi
dırıcılık geçmişi. Tesadüf olamayacak
. Bir parazitti. Ve Alessan
vadetmişti. Geçen hafta Aria'nın bahçıvana oraya
onu koy
en bir araçtım. Gerçek takıntısını
, bunca zamandır tutunduğum sadakat bağı
dım. Ellerim ar
nılmayan bir nu
Giuseppe," dedim. "Benim için
ssandro'nun düğün günümüzde bana verdiği kolyeyi çıkard
let masamın en dipteki
heykel kı
üz yeni b
/1/129052/coverbig.jpg?v=72a4599973e74483b6ba09114e70f62e&imageMogr2/format/webp)