“Yeraltı dünyasının en büyük patronu Capo dei Capi'nin kızı olmama rağmen, nişanlım Batuhan'ın imparatorlukları birleştirmeye değer bir Kral mı yoksa bir kukla mı olduğunu görmek için kimliğimi gizleyip kulübünde bir yıl boyunca yerleri paspasladım. Fakat sadakatimi kanıtladığım bu bir yıl, şımarık bir sivilin içeri girip valesi olmayı reddettiğim için bilerek elimin üzerine kaynar espresso dökmesiyle son buldu. Acı kör ediciydi, tenim anında su toplarken dünyamızın kurallarını uygulaması için Batuhan'ı görüntülü arayıp ona yanığımı gösterdim. Ama o, toplantıdaki yatırımcılarının izlediğini görünce paniğe kapıldı ve kendi itibarını kurtarmak için beni feda etmeyi seçti. "Diz çök," diye kükredi hoparlörden. "Ondan af dile. Hak ettiği saygıyı göster." Doğu Kıyısı'nın en tehlikeli adamının kızından, sıradan bir kadının önünde diz çökmesini istiyordu. Bana karşı güç gösterisi yaptığını sanıyordu, tek bir telefon görüşmesiyle tüm dünyasını küle çevirebilecek bir kadına baktığının farkında bile değildi. Ağlamadım. Yalvarmadım. Sadece yüzüne kapattım ve mutfak kapılarını kilitledim. Ardından, yeraltı dünyasındaki herkesin korktuğu o tek numarayı çevirdim. "Baba," dedim, sesim çelik gibi soğuktu. "Kara Kod. Fesih evraklarını getir ve kurtları sal."”