icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Küllerinden Doğmak: Gizli Kraliçenin İntikam Ateşi

Bölüm 2 No.2

Kelime Sayısı: 432    |    Yayın tarihi: 15/10/2026

sert ses, koridorun tavanında yankılanarak odan

yıldızlı bir otel süitini andıra

zenfektan kokusu yoktu; aksine, ağır bir J

rkezindeki geniş, motorlu

dı, dudaklarının kenarına pudra şekeri bulaşmıştı. Diğer elinde tuttuğu pırlanta kakmalı el aynasına bakarak,

r irkildi ki elindeki makaron bembey

yelik bir dehşet ve suçluluk dalgası geçti. Telaşla makyaj malzemele

çat kapı gir

yatağa doğru ağır, tehditka

mir, öfkeyle odaya daldı ve Al

imden izin aldın da

işti. Geniş gövdesiyle yatağın önünü

ı, fısıltıyla homurdandı: "Hanımefendi iyice terbi

eğip Emir'in bileği

ır

ari gevşetti. Alara kolunu sert bir hareketle kurtardı. Yanındaki komodinden bir d

u. Erkeklik gururu daha önc

tü. İpek mendiliyle göğsünü tutup kuru kuru öksürmeye

ö öhö... Sizi birbirinize düşürd

koruma içgüdüsünü anında körü

ığını? Kızı ne

ını göğsünde kavuşturdu. İnce parmakları ritmik bir şekilde kol

ir tonla. "Makaron boğazında mı kaldı, yoks

msizce sol gözünün altını

yüzüne baktı. Floresan ışığın altında, kızın göz altınd

kırıntısı belirdi ama Alara onl

zerindeki o kalın, deri kapiton

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç
Küllerinden Doğmak: Gizli Kraliçenin İntikam Ateşi
Küllerinden Doğmak: Gizli Kraliçenin İntikam Ateşi
“Kocamın asistanı, karaciğerimi bağışlamam için hazırlanan sözleşmeyi önüme sertçe fırlattı. Beni besleyen Kaya ailesine olan vefa borcumu ödeme vaktimin geldiğini, Emir'in sevgilisi Melis'i kurtarmam gerektiğini söylüyordu. Önceki hayatımda o kağıdı gözyaşları içinde imzalayacak kadar aptaldım. Fedakarlığımın Emir'in kalbini kazanacağını sanmıştım. Ama onlar kanımı son damlasına kadar sömürdüler, organlarımı çaldılar ve işim bittiğinde beni bir paçavra gibi Boğaz'ın buz gibi sularına attılar. Ben o karanlık sularda nefessiz kalırken, Emir'in aslında sapasağlam olan Melis'e sarılıp çırpınışlarımı iğrenerek izlediğini gördüm. Uğruna canımı verdiğim bu adam, benim kimsesiz, zavallı bir yetim olduğumu sanıyordu. Oysa ben İstanbul'un en güçlü hanedanı Koçak ailesinin tek varisiydim. Benim bu körlüğüm yüzünden dedem kahrından ölmüş, ailemin tüm serveti bu asalakların eline geçmişti. Neden yıllarca bu aşağılanmaya boyun eğmiştim? Neden sahte gözyaşları döken bir metresin ve kibrinden kör olmuş bir adamın, hayatımı mahvetmesine izin vermiştim? Boğaziçi'nin o tuzlu, ölümcül suyu hala boğazımı yakıyordu. Gözlerimi tekrar açtığımda, o lanet olası hastane koridorundaydım; ihanetin başladığı o güne, iki yıl öncesine dönmüştüm. Bu kez önüme atılan o sözleşmeyi ortadan ikiye yırttım, tek kuruş talep etmediğim boşanma protokolünü Emir'in yüzüne çarptım. Ve dışarıda, yağmurun altında beni gerçek evime götürmek için bekleyen beş zırhlı Maybach'a doğru yürüdüm.”