icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Küllerinden Doğmak: Gizli Kraliçenin İntikam Ateşi

Bölüm 8 No.8

Kelime Sayısı: 340    |    Yayın tarihi: 15/10/2026

ki herkes donakaldı. Volkan'ın Alar

ziği?" diye böğür

ıran siyah takım elbiseli onlarca yabancı koruma akın etti. İnsanla

n ucunda bir

kusursuz kesim siyah bir takım elbisenin içinde

Bey

anı bir taradı ve doğrudan ikinci

lerinin bağının çözüldüğünü hissetti ve kork

ıkla bağırmaya devam etti: "Sen kimsi

tmeden merdivenleri üçer b

le. Doğrudan Alara'

çam kokusu Alara'nın tüm benliğini bir anda sardı. Adamın göğ

de bir an için durdu, ardında

manın bedelini bi

lü ve boğuk sesi kulübün ölüm

rünce sarhoşluğu bıçak gibi

Ben... sizin olduğ

aatinin metal parıltısı altında, parmakları Vol

mi doku

ürpertici der

lek kemikleri bir pres makines

Yalvarırım

göz göze geldi. Adamın sıcak nefesi kulağının hemen arkası

eredeyse kutsal bir sınırla, tek bir santim bile dok

niden aşağı

kemik kırılma ses

a büküldü. Adam acıdan gözleri

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aç
Küllerinden Doğmak: Gizli Kraliçenin İntikam Ateşi
Küllerinden Doğmak: Gizli Kraliçenin İntikam Ateşi
“Kocamın asistanı, karaciğerimi bağışlamam için hazırlanan sözleşmeyi önüme sertçe fırlattı. Beni besleyen Kaya ailesine olan vefa borcumu ödeme vaktimin geldiğini, Emir'in sevgilisi Melis'i kurtarmam gerektiğini söylüyordu. Önceki hayatımda o kağıdı gözyaşları içinde imzalayacak kadar aptaldım. Fedakarlığımın Emir'in kalbini kazanacağını sanmıştım. Ama onlar kanımı son damlasına kadar sömürdüler, organlarımı çaldılar ve işim bittiğinde beni bir paçavra gibi Boğaz'ın buz gibi sularına attılar. Ben o karanlık sularda nefessiz kalırken, Emir'in aslında sapasağlam olan Melis'e sarılıp çırpınışlarımı iğrenerek izlediğini gördüm. Uğruna canımı verdiğim bu adam, benim kimsesiz, zavallı bir yetim olduğumu sanıyordu. Oysa ben İstanbul'un en güçlü hanedanı Koçak ailesinin tek varisiydim. Benim bu körlüğüm yüzünden dedem kahrından ölmüş, ailemin tüm serveti bu asalakların eline geçmişti. Neden yıllarca bu aşağılanmaya boyun eğmiştim? Neden sahte gözyaşları döken bir metresin ve kibrinden kör olmuş bir adamın, hayatımı mahvetmesine izin vermiştim? Boğaziçi'nin o tuzlu, ölümcül suyu hala boğazımı yakıyordu. Gözlerimi tekrar açtığımda, o lanet olası hastane koridorundaydım; ihanetin başladığı o güne, iki yıl öncesine dönmüştüm. Bu kez önüme atılan o sözleşmeyi ortadan ikiye yırttım, tek kuruş talep etmediğim boşanma protokolünü Emir'in yüzüne çarptım. Ve dışarıda, yağmurun altında beni gerçek evime götürmek için bekleyen beş zırhlı Maybach'a doğru yürüdüm.”