Aziz ve Canavar: Kocanın Çifte Hayatı

“Her şeye sahip olduğumu sanıyordum. Dahi bir teknoloji dehası olan kocam Arda Kaan, İstanbul Boğazı'na nazır lüks bir rezidans ve yolda bir bebek. Hayatım mükemmel bir rüya gibiydi. Sonra Arda, "felaket bir iş başarısızlığı" yaşadığını duyurdu ve bizi Güngören'de sıkışık bir dairede yoksulluğa sürükledi. Beş yıl sonra, bir yardım balosunda garsonluk yaparken onu tekrar gördüm. Kutlanan bir "mucizevi hayırsever" olarak, bana söz verdiği o pırlanta bilekliği, gizlice her zaman sevdiği kadın olan Viktorya Soykan'a takdim ediyordu. Tüm fedakarlıklarım, oğlum Can'ın sessiz mahrumiyetleri... hepsi özenle hazırlanmış bir yalandı. O, imparatorluğunu *onun* için kuruyordu. İhanet daha da tırmandı: Arda, Can'ın Viktorya'nın oğlu için böbrek donörü olmasını talep etti. Daha sonra Viktorya bir kaçırma olayı organize etti ve Arda, çaresiz yakarışlarımı hiçe sayarak, kaçıranlara soğuk bir sesle "ona bir ders verin" dedi ve telefonu kapattı. Sevdiğim adam, Can'ın babası, nasıl bu kadar canavar, kalpsiz bir hain olabilirdi? Hayatlarımızı bu kadar umursamazca hiçe sayması, dehşet anımızda bizi tamamen terk etmesi beni paramparça etmişti. Tüm evliliğimiz onun için gerçekten sadece zalim, kullanışlı bir aldatmaca mıydı? Oğlumun, babasının ahlaksızlığı yüzünden acı çekmesini izlerken içimde bir şeyler alevlendi. Kırılmamıştım, aksine şiddetle kararlıydım. Onun zehirli dünyasından kaçacak, Can'ı koruyacak ve ne pahasına olursa olsun ikimiz için gerçek, huzurlu bir hayat kuracaktım. Gidiyorduk. Sonsuza dek.”