Aşk kafesimdi, kurtuluşum değil

ın Göz

ordu. Yaklaşan karanlıkta bir heykel gibi tamamen hareketsiz

a yakındı. Elinin uzandığını, omzumu kavramak, beni döndürü

cekleri içeri alıyorsun!" Peli

im uzakta havada asılı kald

şti. Huzursuzluğunun sadece bir paranoya olduğuna karar vermiş ol

si gergindi. Dikkatini tekrar bana, mükemmel dünyasındaki y

ı kovuyordu, ama sözler üzerime son bir hük

yolundaki küçük, eğri bir basamak taşını düzeltmek için durakladığını gördüm. Bu bilin

eylemde, yapbozun son

adar umut doluydum ki, geleceğimiz için çok heyecanlıydım. "Ne zaman

n parıltısı vardı. "Henüz değil Asya," demişti nazikçe

rdı. Zamanlama benim içi

ve sessizce, ormanın korumasına geri yürüdüm. Geri çekilme ar

yerini tüyler ürpertici, kararlı bir sakinliğe bıraktı. Keder hala oraday

ş Asya Koçoğlu,

nyasında hayatta kalmayı öğrene

Levent'in şehirdeki ofisine gittim. Onu arabadan aradı

sualsiz konferans odasına aldı. Kerem'in telefon

"Kaybolmak istiyorum. Her şeyi devretmek istiyorum. Koç

e, telefonu ona doğru ittim. "Ve bunun içindeki en köt

oktan oradaydı, oturma

Çok endişelendim," ded

oynadım, onun benimle ilgilenmesine izin verdim, tüm bu süre boyunca zihni

dan ve varlıklarımdan tam ve geri alınamaz bir şekilde feragat. Tam i

esinin yıllık vakıf yeme

ı terasını rezerve etmeye çalıştığını, ama annemle babamın bunu veto ettiğini hatır

fen dikkat, aile bu yıl çatı

küçük zalimliği

nılmaz ifşa' için plan yapıyorlardı. Sana bir terapist görmeni önereceklerdi, anksiyete için ilaca başlatacaklardı... 'şoku atla

tmeyeceklerdi. Varlıklarını korumak için beni kıracaklar,

Elim, 'Asya Koçoğlu' adını son kez imzalarken tamamen s

e doluydu. Beni izliyorlardı, ruh halimi ölçüyor

sesi sahte bir sempatiyle damlıyordu.

ak bir beklenti parıltısı gördüm. Bu, planlarının ilk adımıydı. Şarapta ilaç vardı. Te

ayan yavaş, soğuk bir gülüm

ne baktım ve tamamını tek bi

ti. Benim oyunum ise