Terk Edilen Gözde Mafya Kraliçesi Olur

üren yangından çekip çıkardı. On yıl boyunca, o

birleştirmek için başka bir k

han ailesinin gelecekte

ucuz bir metal tasma taktı ve bana

ordu. Sadece buz gibi gözler

ardından onu yatağı

n bir yalan olduğunu anladım. Ben

ardından, ona olan aş

eni geleceğini kutladığı o gün,

büyük düşmanına götürmek i

lü

ın Ağz

han'ın başka bir kadınla nişanl

arısı sessiz bir itiraf da değildi. Telefonumun ekranında beliren, mermer tezgahın üzerin

inin Babası, İki Suç İmparatorluğunu Birle

ızlık denizinde ani, şok edici bir çapa oldu. Bu bir hata olmalıydı. Bir güç gö

Demir

ça ediliyordu ve ben sadece geride bırakılmış bir enkaz parçasıydım. Sonra alevlerin arasından o belirdi, on altı yaşında, yönettiği dünya

sert ama kararlıydı. "Artık güven

Demir benim tanrımdı. On yaşımdayken kabuslarım bitmediği için bana bir gece lambası alan oydu, yumuşak, sarsılmaz

n dünya biliyordu. Ama o benim canavarımdı v

aptım. Ona bir mektup yazdım. Beceriksiz, içten cümlelerle dökülmüş, dramatik, ergen bir

dum. O gece beni kütüphanede köşeye sıkıştırdı, vücudu beni deri ciltli kitapların olduğu b

tı, sesi alçak, tehlikeli bir gürlemeyd

. Bu bir test gibi gelmişti. Ben

bakarken, eli sahiplenircesine onun kolundayken,

ruyordum. İpek benim olmadığım her şeydi; uzun boylu, kendinden emin, savaş vaat

u. Ne bir sıcaklık ne de bir özür

andı. "Bu İpek. Ona Karahan ailesinin ge

r darbeydi. Hanım. Ol

n kafesinde bu kadar güvenle sakladığı kü

iliyordum. Kan bağıyla bir Rona'ydım, hayırseverlikle bir Karahan. Düşmanlarının enkazı

ngi saçlarım belime kadar dökülüyordu. Demir saçlarımı her zaman severd

ek için kullandığımız makası buldum ve o saf, a

ı

zemine düştü,

Kırt

zlü parçalar halinde kesilene kadar d

r cebinden, korumalardan birinden çaldığım bir sigara çıkardım. Onu yakarken ellerim ti

. Ben bir hiçtim. Ve hiçbir şeyin olmad

in verdim ve affetmez İstanbul siluetine bir söz ve