Dokuz Seçim, Son Bir Veda

“Mantık evliliğimin zalim bir şartı vardı. Kocam Arda, çocukluk takıntısı Selin tarafından tasarlanmış dokuz "sadakat testini" geçmek zorundaydı. Dokuz kez, karısı olan beni değil, onu seçmek zorundaydı. Evlilik yıldönümümüzde son seçimini yaptı ve beni bir fırtınanın ortasında, otoyolun kenarında hasta ve kanlar içinde bıraktı. Sadece gök gürültüsünden korktuğunu iddia ederek aradığı için onun yanına koştu. Bunu daha önce de yapmıştı; benim sergi açılışımı onun kabusu için, büyükannemin cenazesini ise tesadüfen bozulan arabası için terk etmişti. Tüm hayatım, onların hikayesinde bir dipnottu; Selin'in sonradan itiraf ettiği gibi, benim için özel olarak seçtiği bir roldü. Dört yıl boyunca bir teselli ikramiyesi olduktan sonra, kalbim bir buz kütlesine dönmüştü. Verecek ne bir sıcaklık kalmıştı ne de kırılacak bir umut. Sonunda bitmiştim. Selin beni son bir aşağılama perdesi için kendi sanat galerime çağırdığında, hazırdım. Kocamın, onu memnun etmek için çaresizce, önüne koyduğu belgeye bir an bile bakmadan imza atmasını sakince izledim. Bir yatırım sözleşmesi imzaladığını sanıyordu. Bir saat önce dosyaya benim sıkıştırdığım boşanma protokolü olduğundan haberi yoktu.”