“Selin Karahan, evlenmeden önceki soyadıyla Dağdelen, teknoloji milyarderi Mert Karahan'ın karısı olarak İstanbul'un ışıltılı bir rezidansının çatı katında yaşıyordu. Herkes bunun bir peri masalı olduğunu fısıldıyordu ama Selin, yaldızlı bir kafeste sessiz bir mahkum, kapana kısılmıştı. Onu sözde 'kurtaran' adam olan Mert, Selin'in ailesinin batmak üzere olan esnaf lokantasını acımasız bir koz olarak kullanmaya, onları hapisle tehdit etmeye başladığında dünyası başına yıkıldı. Sonra Mert'in metresi Tuğçe çıkageldi ve Selin'in evini bitmek bilmeyen bir aşağılama sahnesine çevirdi. Mert'in zalimliği giderek arttı: Kendi sadakatsizliğini akıl oyunlarıyla Selin'in suçuymuş gibi göstermekten, Selin'i çocukluk travmasını tetikleyen o karanlık, fare dolu mahzene zorla kapatmaya kadar her şeyi yaptı. Hatta sızdırılan çocukluk fotoğraflarıyla onu herkesin önünde utandırdı ve sosyetenin katıldığı bir davette üzerine yağlı bulaşık suyu döktü. Bu mutlak bir ihanetti. Ona dünyaları vaat eden adam nasıl olur da celladı haline gelirdi? Neden onu sürekli eziyordu? Çaresizlik içinde, Selin ondan canlı kurtulamayacağına karar verdi. Çocukluk arkadaşı olan kimyager Ece'yi arayarak takip edilemeyen bir madde istedi. Korkunç planı şuydu: son bir ortak çıkış. Ama Ece'nin "zehri" Selin'in sandığı şey değildi. Bu, bir son için değil, Selin'in nihai özgürlüğü ve Mert'in acımasız, sürpriz dolu hesaplaşması için tasarlanmış, geri döndürülebilir bir sakinleştiriciydi.”