Sessiz Kız'ın Kükremesi

sessiz sedasız, Cenk'in ailesinin verdiği borcun gölgesi alt

rürdü; tatlı, biraz da kendi halinde. Yargılayıcı gözlerde

a Şebnem vardı; şatafatlı, her festivalde boy gösteren tip

çiftlik hayatını" küçümsedi. Kibirle, "Sen arena

en değerli yadigârını, büyükannesinin gü

laycı bir sırıtışla ve Cenk'in zımni onayıyla kolyenin ipini kop

Sana yenisini alırım." Elif'in ne kadar incindiğini, o

ygısızlık, Elif'in kalp kırıklığını daha önce hiç

netilebilen, acınacak

akkındaki küçümseyici söz

göste

imliğini ge

Yılmaz gizli yeteneğini ortaya çıkaracak ve sadık atı Tozan

lü

aplamıştı; ailesinin nesillerdir sahip olduğu bu zor durumdaki çiftlikte daimi yoldaşıydı bu toz. Üç yıl. Üç yıldır Cenk Atasoy ile nişanlıydı. Giderek bir serap gibi görünen bir gelece

abası, canım babası, çoğu zaman kendi sisli dünyasında kaybolurdu. Bu da yükün büyük bir kısmını Elif'in omuzlarına bırakıyordu. O ise kaçışını, kendi kimliğini, t

bir aramayla titremişti. Cevap verememişti ama bir s

ültülü ve umursamaz. S

al partisi var, Elif

k lazım. Annemlerin acıyıp durduğu kız işte, anlarsın ya? Yön

oturmuştu. Acınacak kız. Yönetmesi ko

bulunduğu İstanbul'dan bugün dönecekti. Daha önce aramış, sesi mesafeli ve fazla

biliy

oyulmuş bir yüzle

razdan g

i kaçırarak b

bize çok yardımı dokundu

k her şeyi mükemmel b

ndan yukarı tırmandı. Cenk şoför koltuğundan indi. Farklı görünüyordu. Daha keskin, daha

yolcu kap

elirdi. Şebnem. Elif'in adını rodeo dedikodu çevrelerin

halde verandaya doğru yürürke

edi, sesi

süzdü, dudaklarında küçük, k

r hareket yaptı. "Elif, bu

t bekl

na doğrudan s

et onunkilerle buluştu; soğuk

paylaşıyoruz. Yarışları, o coşkuyu. Sen, o sessiz sakin çi

ir protesto bekliyo

görüntüsü canlandı; Cenk'e verdiği o kolye. En önemli yadigârıydı, bir mirasın

Cenk, sesinde sabırsız b

yük, cafcaflı keme

rtına koptuktan sonra gelen o sakinlik. Sesl