En İyi Dostlar Canavarlaştığında

“İTÜ'nün mühendislik programına giden biletimiz olan TÜBİTAK Bilim Olimpiyatları sınavı için formüllere gömülmüştüm. Anaokulundan beri en yakın arkadaşım olan Arda Soykan ve ben, yıllardır bu anın hayalini kuruyorduk. Bir takım olmamız gerekiyordu. Ama Arda burada değildi. Okula yeni gelen o asi kızla, Ceren'le birlikteydi. O buz gibi planını kulak misafiri olduğumda duymuştum: Ceren sadece onun dikkatini dağıtmıyordu, onu sabote ediyordu. Sınavda çakması için onu zil zurna sarhoş etmeyi planlıyordu. Saflık edip müdahale ettim, onu sürükleyerek sınava geri getirdim. İTÜ'ye girdi ama Ceren kısa bir süre sonra alkollü araç kullanırken yaptığı kazada öldü. Arda her şeyi çarpıttı, beni suçladı. İntikamı titizlikle planlanmıştı: bana cinsel saldırı iftirası attı, geleceğimi sildi süpürdü. Güçlü ailesinin de körüklediği bu kamuoyu önündeki aşağılanma, annemle babamı çaresizliğe sürükledi. Arabaları Boğaziçi Köprüsü'nden uçtu, trajik bir 'kaza'. Zaten hassas olan kalbim, onun zehirli sözlerine dayanamadı. Beni o soğuk hücrede ziyaret etti, elinde annemle babamın 'trajik kazasını' manşet yapan bir gazete tutuyordu. "Hayatımı mahvetmenin bedeli bu," diye tısladı. "Sen ve ailen, Ceren'in bedelini ödediniz." Acı, adaletsizlik, her şey beni yiyip bitirdi. Sonra, karanlık. Gözlerim aniden açıldı. Kendi odamdaydım, kendi yatağımda. Saat akşam 7'yi gösteriyordu, sınavdan önceki gece. Geri dönmüştüm. Bu sefer Arda Soykan kendi lanet olası seçimlerini kendi yapabilirdi. Ben kendimi koruyacaktım. Ve her şeyden önemlisi, ailemi.”