Sonsuzluğa İkinci Bir Şans

“Dışarıdaki yağmur, Boğaz'daki devasa, bomboş yalıdaki ruhumun ayazını yansıtıyordu sanki. Hem vasim hem de sevdiğim adam olan Demir'in benden nasıl uzaklaştığının sürekli bir hatırlatıcısıydı. Doğum günümün arifesinde eve döndü, tüm dileklerimi hiçe saydı ve çizimlerimi acımasızca eleştirdi. Sözleri artık alıştığım bir sızıydı. Onun soğuk yargıları beni sersemletmişken, hastaneden bir telefon geldi: ileri evre pankreas kanseri. O dipsiz sessizlikte, deneysel bir kriyojenik program şeklinde bir umut ışığı belirdi. Gelecekteki bir tedavi için ne kadar küçük olursa olsun bir şans. Ama bu çaresiz ve gizli seçimim, "tabut benzeri uyku kapsülümün" broşürleri salonun zeminine saçıldığında acımasızca ortaya çıktı. Korkunç sırrım, Demir'e ve onun göz alıcı nişanlısı, "hastalıklı projelerimle" alay eden Selin Turan'a ifşa olmuştu. Zaten mesafeli olan Demir, dikkat çekmek için dramatik bir oyun sahnelediğime inanarak öfkeyle patladı. Yerimi gasp eden o sinsi sosyetik güzel Selin, aldatmacayı pekiştirmek için bir yalan ağı ördü. Tıbbi kayıtlarımı taklit etti, Demir'in zihnine şüphe tohumları ekti ve onun, sempati toplamak için ölümcül bir hastalık uyduran manipülatif bir yalancı olduğuma dair inancını doğruladı. Demir'in öfkesi ve tiksintisi, son ve ezici darbeydi. Beni uzun zamandır yaşadığım odamdan sürgün etti, küçümsemesi ağır bir pelerin gibi üzerime çöktü. Gerçeği nasıl göremezdi? Bir zamanlar koruyucum, tüm dünyam olan adam, şimdi nasıl olur da benim aşağılık, sapkın bir canavar olduğuma inanırdı? Bu adaletsizlik içimi yaktı, kederimi sessiz, buz gibi bir kararlılığa dönüştürdü. Uğruna savaşacak hiçbir şeyim kalmamışken ve dünya umuttan arınmışken, Derin Mavi Projesi'ndeki yerimi onayladım: derin denizde kriyojenik koruma. Tarih 12 Aralık olarak belirlendi. Benim doğum günüm ve onun düğün günü. Sessizce ve kalıcı olarak ortadan kaybolacaktım. Onu, benim hayatımı paramparça eden o derin yalandan habersiz, yeni hayatıyla baş başa bırakacaktım.”