Beş Yıl, Güzel Bir Geçici

zdü ve ben, Alya, sevgi dolu kocama vermeyi planladığım

di. Telefonda bir fotoğraf vardı: Levent başka bir kadınla, Selin Çetin'leydi. K

nç şüphelerimi doğrularken, bana karşı tüyler ürpertici bir umursamazlık sergiliyordu: "Alya'nın

ılımızı "güzel bir paravan", "bitmek üzere olan beş yıllık bir anlaşma" olarak adlandır

du: Onun çocuğuna hamileydim. Bir yalan üzerine kurulmuş bir

zgâhladığı düşüş ve Levent'in öfkeli suçlamal

i diğer eli Selin'in elini okşuyordu. Bu, bir z

artık canımı bile acıtmıyordu; içimi sadece r

ttan çıkıp git

ehirlediğini içgüdüsel olarak biliyordum. Levent ise kendi kurduğu hikâye

mile değildim. Gerçeği öğrendim: Selin beni öldürmeye çalış

da onun canavarca ihanetinin san

lü

. Bu gece beşinci evlilik yıldönümümüzdü ve her şeyin kusursuz olmasını istiyordum. Elimi hafifçe belirginleşen karnımda gezdir

ak çantası, masasının yanında, yerde duruyordu ve ağzı biraz aralıktı. İçinden parlak, daha önce görmediğim bir telefon görün

rdı. Bu kadını tanıyordum. Selin Çetin. Levent onu bir iş ortağının kardeşi olarak tanıştırmıştı; şehre yeni alışmaya çalışan

istemediğim için olduğum yerde dondum. Büyük deri koltuğun arkasına saklandım, v

uraksadı. "Hayır, Alya'nın hiçbir şeyden haberi yok. Muhteme

Sözleri sanki fiz

katle doluydu. "Buradaki durum sadece geçici. Unutma, bizim aramızdaki gerçek ve yasal olarak bağlayıcı. O

ir yalan. Anılar zihnime hücum etti, aldatmacalarının mide bulandırıcı bir montajı gibi. Onu bana tanıştırdığı günü hatırladım; Selin'in gözleri masum ve kocaman, eli Levent'in koluna yapışmışt

ldönümümüz kutlu olsun. Sen benim her şeyimsin." Bu kelimeler asit gibiydi, son umut kırıntılarımı da yakıp kül ediyordu. Mesajına, sonra da hâl

e, bana değer vereceğine, benimle bir gelecek kuracağına yemin etmişti. Çocuklardan, birlikte yaşlanmaktan konuşmuştuk. Karnıma, içimde büyüyen o

lığı vardı. "Diğer telefonumu gördün mü Alya?" diye seslendi. Koltuğun arkasında sessiz kaldım, vücudum şok

? Çok sessizsin." Mutfak tarafına doğru yürüyüp gittiğini duydum. Ben ise karanl

badan indi. Levent kollarını ona doladı, onu derinden öptü; bir zamanlar sadece bana ait olduğuna inandığım tutkulu, sahiplenici bir öpücük. Onu

işemedim. Soğuk fayans zemine yığıldım, keskin, kramp gibi bir ağrı karnımı yırtarken dünya karardı. Müke