“Kocam Kaan terfi almıştı. Küçük bir kasabada sıkışıp kaldığımız üç uzun yılın ardından nihayet şirketin İstanbul'daki genel merkezine dönüyorduk. Ama ortak yer değiştirme belgelerimizi vermek için gittiğimde, insan kaynakları uzmanı bana acıyarak baktı. Kaan'ın, lise aşkı Ceyda Mertoğlu'nu eş olarak göstererek tek kişilik bir yer değiştirme başvurusunda bulunduğunu açıkladı. Nüfus Müdürlüğü'ne yaptığım tek bir hissiz telefon görüşmesi, kahredici gerçeği ortaya çıkardı. İki ay önce, Kaan'ın yatırım belgesi olduğunu iddia ettiği kendi boşanma evraklarımı imzalamıştım. Hemen ertesi gün yeniden evlenmişti. Terfisini garantilemek için benim bir numaralı yazılım mimarı olarak yeteneğimi kullanmış, tüm bunları yaparken de bu zalim aldatmacayı tezgâhlamıştı. Kendi kariyer fırsatlarımı ortak geleceğimiz için feda etmiştim; o ise bu geleceği çoktan başka biriyle kuruyordu. Acı boğucuydu ama sonra öfke, kederimi yakıp geçti. Telefonumu elime aldım, parmaklarım titmiyordu. Bana büyük bir projede liderlik rolü teklif eden Mühendislikten Sorumlu Başkan Yardımcısı Emre Polat'ı aradım. "Teklifiniz hâlâ geçerli mi?" diye sordum, sesim net ve sertti.”