Kırdıkları Eş

“Kocam ve oğlum bana patolojik derecede takıntılıydı, sürekli olarak Kumsal adında başka bir kadına ilgi göstererek aşkımı sınıyorlardı. Benim kıskançlığım ve perişanlığım, onlara olan bağlılığımın kanıtıydı. Sonra o araba kazası oldu. Ödüllü film müzikleri yazdığım elim feci şekilde ezildi. Ama Yakup ve Arda, Kumsal'ın küçük baş yarasını önceliklendirmeyi seçerek kariyerimi mahvettiler. Beni izlediler, gözyaşları, öfke, kıskançlık beklediler. Hiçbirini alamadılar. Bir heykel gibiydim, yüzümde sakin bir maske. Sessizliğim onları huzursuz etti. Zalim oyunlarına devam ettiler, Kumsal'ın doğum gününü görkemli bir şekilde kutlarken ben kuytu bir köşede oturup onları izledim. Hatta Yakup, ölen annemin altın madalyonunu boynumdan koparıp Kumsal'a verdi, o da topuğunun altında kasten ezdi. Bu aşk değildi. Bu bir kafesti. Benim acım onların sporu, benim fedakarlığım onların ganimetiydi. Soğuk hastane yatağında beklerken, yıllardır beslediğim aşkın öldüğünü hissettim. Kuruyup küle döndü, geride sert ve soğuk bir şey bıraktı. Artık bitmiştim. Onları iyileştirmeyecektim. Kaçacaktım. Onları yok edecektim.”