Artık April Mayo Değil: Varis Geri Dönüyor

Saye

layan titrek hıçkırıklarla sarsılıyordu. Onu sıkıca tuttum, yeni bir hayatı

diye omzuma hıçkırdı, sesi küçük ve kırıktı

saçlarına düşerken. "Seni o kadar çok insan seviyor ki. Yaman Ded

mak için geri çekilerek, gözleri kırmızı ve ş

sıkıyordu. Bu, Emir'in ona verdiği son hediye

"Biliyorum, bebeğim. Ama Babacığın ve annesi... burada kalmamızı istemiyo

, eli ahşap kurdu bıraktı. Gözleri tekra

r miyiz? Sadece doğum günüme kadar? Belki... belki gelir. S

bir anı, son bir sevgi kırıntısı için

ısıldadım, gözyaşı lekeli ya

ada dokunulmadan duruyordu. Küçük evimizdeki sessizlik sağır ediciydi. Sonunda

. "O beş yaşında, Emir. Bütün gün pencerenin ken

z kaldı. Sonra bir tık

tü. "Sorun değil, anneciğim. O meşgul." Küçük, titrek

aya ayrıldı. Emir'i geri aramak, bağırmak, öfkelenmek ve kırdığı şeyi düzelt

. Can için bir

kıvılcımı yandı. "Hatırladı! Anneciğim, doğum günümü h

. Onu bekleyen koca b

ceki kalp kırıklığı unutulmuştu. Yol boyunca heyecanla

süslerle dolu değildi. Yüzlerce gülle ve şampanya yudumlayan şık giyimli misafi

r pastanın yanında dururken gördü ve saf bir

ssizleşen odada yankılandı. "Pastayı kesm

. "Nisan? Can? Burada ne yapıyorsunuz?" Üzerinde özel dikim bir sm

n ve Emir arasında gidip geliyordu. "Bu...

ket. "Kime Babacığım diyorsun sen?" diye sordu, sesi soğuk ve keskindi. Can'ı itt

zleri korku ve şa

nu kollarıma ald

ırıtış vardı. "Ama parti daha yeni başlıyor. Gelmenizi o kadar çok ummuştum ki." Telefonunu kaldırdı, Emir'in numaras

nlara, sevgilim. Herkese bu sığıntı çocuğ

u. Sonra Selin'e, güçlü, nüfuzlu misafirlere, elde etmeye çok yaklaştığı im

n ceva

m öfkeyle titriyordu. "Ve babası dünyanın en h

k attı ve sonra eli uçtu, tokadının keskin acısı balo salonunda yankıland

öfke maskesiydi. "Her şeyi mahvet

relediler, itip kaktılar. Bir yumruk mideme indi, nefesimi kesti. Darbel

halde duruyordu, yüzü bir dehşet ve ka

rdığı için ona borçlu olduğumu hissettiğim

rımın arasından sıyrılmış ve Emir'in ayaklarına kapan

a bilmemesi gereken bir acıyla hamdı. "Lütfen, e

bacığım değ

a baktı, yüzü kül gibiydi, tüm vücu

akışları sabitti, doğaüstü bir şekilde yetişkindi. "Şim

le, hırpalanmış annesini yöneten küçük, kırık bir çoc

ir mesaj. Eve git, Nisan. Can'ı al. Bu

baktı. "Anneciğim," dedi, sesi sessiz am

çok," diye

hadi şimd

otoğrafı, her mektubu, o küçük ahşap kurdu. Buradaki ha

k ve asla ark

-