Koma Kralı'nın Gizli Gelini

di. Ailemizin karşılayamadığı muciz

zanoğlu ile beş yıllık ilişkimdi. Giderek artan za

Barışmak için değil, yeni ve göz kamaştırıc

diye alay etti, beni "daha üst bir

u öven, beni ise çaresiz eski sevgili olarak damgalay

an kendi babam bile "daha

z da tükenm

sız amcası Cemil Kozanoğlu tuhaf bir can simidi uzatt

cra bir kliniğe gidip, "komadaki" kayınbirader

adama casusluk yapmak mı? Neden ben? Ha

tabileceği her şeyden daha beter bir aşağılanmaydı ve içi

in her şey

ağları'ndaki o kasvetli, belirsiz g

im sessiz günler bekliyordum ama "komadak

değil, şuydu: "Sana ilk öpücüğümü

lü

yüzüme bir to

ı, Mina? Ne işe

zgâhından döndüm. E

ordu. Yüzü öfkeyle ve evimizin demirbaşı h

edim ya, Ar

n'ın o ameliyata ihtiyacı var. O Kozano

rdu ve doktorlar sadece mucizevi, pahalı bir

m baba. D

düzelt. Yoksa Can..." Cümlesini bitirmedi, bitirmesine gerek

İstanbul'un tüm seçkinlerini

üm acıyana kadar gülümsemiştim ama o hep odanın diğer ucundaydı. Yeni bir

yakınında kıstırdım. "A

ştı. "Ne hakkında, Mina? Kanepeler h

iye fısıldadım, kendi

ttı. "Dramatik olma. Buradasın ya i

aşradan gelme.

bu aşağılaması ucuz bir parfüm gibi üzerim

lak sesiyle ye

kaptı. "Kozanoğlu," diye fısıldadı, gözl

ir ifadeyle bana uzat

mle telefonu

Arda'nın sesi kısaydı, her

sesi. Telefo

nu. Git. Ve Allah aşkına, M

n, zengin Kozanoğlu varisine yapışan uysal

giden yol, şehir ışıkları ve midemdeki d

i kötü hissetmişti. Belki özür dilemek istiyordu. Belki, sadece belki, bir gelecekten

ş fotoğrafını sıktım. Gülümsemesi o k

için yap

verip geçmeme izin verdi. Hâlâ bir anahtarım vardı; bir zamanlar bun

iresine açıldı. Ses

li bir mırıldanma, beli

m sık

yürüdüm, pahalı halı

n vardı. Kadın büyüleyiciydi; keskin hatları, pahalı görünen sarı saçları vardı. Üzerine aba

ttığımda ikisi d

de suçluluk ya da şaşk

işin var

– kımıldamadı, sadece soğuk, ölçüp biçen bir bakışla

e kekeledim, bir davetsi

yerinden oynattı. Umurunda değil gibiydi. "Aslında

ayarak mükemmel manikürlü b

rmuş gibi rahat bir sesle devam ett

ı, ciğerlerimdeki ha

lirdi ama bu hızla küçümsemeye dönüştü. "Sen hep biraz... fazlaydın

ıyordum. Ve utanacak ka