icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Adamın Aşkı, Kadının Zindanı, Onların Oğlu

Bölüm 2 

Kelime Sayısı: 645    |    Yayın tarihi: 23/10/2025

ma acı, aşağılanmanın ezici ağırlığı yanında bir hiçti. Bir hayvan gibi bahçenin uzak ucundaki b

yapmayın," diye sız

r tatmin karışımıydı. Bazıları telefonlarını kaldırmıştı, küçük siyah lensl

bak. Hak etti

yeri k

esiyle yerine oturdu. Kargaşadan rahatsız olan Dobermanlar havlamaya başladı, derin, tehditkar hır

iye bağırdım, sesim havla

aynı boş gözlerle izliyordu. O, dehşetimde

ın cebinde küçük, pürüzsüz bir nesne buldum. Ninemin bir hediyesi olan lapis lazuli

gisini kazanmaya çalıştığım yıllara geri döndü. Onun buz gibi dış görünüşünü sıcaklığımla eritebileceğimi

, parça parça, geriye hiçbir şey kalmayana kadar soymuştu. Fiziksel acı, sürekli korku, halka açık utanç - hepsi birl

bey, yüzü saf bir nefret maskesiyle bükülmüş halde üzerimde duruyordu.

zehir damlıyordu. "Biraz kafeste kaldın diye b

aret etti. "Kutay alnını yere vurarak af dilemen

izmetçilerden biri saçımı tuttu ve başımı aşağı d

fısıldadım, kelimeler

çığlık attı Elif. "Bu öz

n sızıntısı aktı. Kelimeleri tekrarladım, sesim sessiz odad

onun cesedinin yanında bulduğunda, yüzü kederle değil, korkunç, soğuk bir öfkeyle parçalanmıştı. "Bunun bedelini ödeyecek

ü tut

bir uğultuydu. Her birini saydım, acılarımın

ıyordu. Başım dönüyordu ve midem bulanıyordu

aktım. "İstediğini yaptım," diye hırladım.

öründüğü kadar çabuk kayboldu. Küçük bir masay

rsun?" diye sordu, sesi ald

ğsümde savaşırke

iç. Bunu iç, ve onu g

un okunmaz yüzün

katilin asla çocuk doğuramamasını sağlamak

l saydığı tek şeyi, bir geleceğin, kendi ailesinin olma olası

zlerine baktım. Bu, geleceğiml

seçenek

her şeyi

dım. Dudaklarıma götürdüm v

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Adamın Aşkı, Kadının Zindanı, Onların Oğlu
Adamın Aşkı, Kadının Zindanı, Onların Oğlu
“Beş yıl boyunca kocam Kutay Aslanbey, tüm dünyaya üvey kardeşimi öldüren bir katil olduğumu söyleyerek beni bir rehabilitasyon merkezine kapattı. Serbest bırakıldığım gün beni bekliyordu. Yaptığı ilk şey, daha kaldırımdan bile inemeden arabasını doğrudan üzerime sürmek oldu. Anlaşılan, cezam daha yeni başlıyordu. Bir zamanlar evim dediğim malikaneye döndüğümüzde, beni bir köpek kulübesine kilitledi. Alnım mermer zeminde kanayana kadar "ölü" kardeşimin portresinin önünde af dilemeye zorladı. "Kirli kanımın" benimle son bulmasını sağlamak için bana bir iksir içirdi. Hatta isyanıma "ders" olsun diye, beni bir geceliğine ahlaksız bir iş ortağına vermeye bile kalktı. Ama en acımasız gerçek daha ortaya çıkmamıştı. Üvey kardeşim Kumsal, hayattaydı. Beş yıllık cehennemim, onun sapık oyununun bir parçasıydı. Ve tek yaşama sebebim olan küçük kardeşim Aras, aşağılanmama tanık olduğunda, onu taş merdivenlerden aşağı attırdı. Kocam, onun ölümünü izledi ve hiçbir şey yapmadı. Aldığım yaralar ve kırık bir kalple ölürken, kendimi bir hastane penceresinden attım. Son düşüncem bir intikam yeminiydi. Gözlerimi tekrar açtım. Serbest bırakıldığım güne geri dönmüştüm. Müdürün sesi ifadesizdi. "Kocanız her şeyi ayarladı. Sizi bekliyor." Bu sefer bekleyen ben olacaktım. Onu ve bana haksızlık eden herkesi cehennemin dibine sürüklemek için.”
1 Bölüm 12 Bölüm 23 Bölüm 34 Bölüm 45 Bölüm 56 Bölüm 67 Bölüm 78 Bölüm 89 Bölüm 910 Bölüm 1011 Bölüm 1112 Bölüm 1213 Bölüm 1314 Bölüm 1415 Bölüm 1516 Bölüm 1617 Bölüm 1718 Bölüm 1819 Bölüm 1920 Bölüm 2021 Bölüm 21