icon 0
icon YÜKLE
rightIcon
icon Okuma Geçmişi
rightIcon
icon Çıkış Yap
rightIcon
icon Uygulamayı Edinin
rightIcon

Aşk Ölünce: Bir Casusun Kaçışı

Bölüm 2 

Kelime Sayısı: 608    |    Yayın tarihi: 23/10/2025

rının hissiyle uyandım. Bir mide

adan önce vücudum tepki

kocaman, incinmiş gözlerle baktı. Yüzündeki ş

ye sordu, sesi uykulu

zümü yastığa çevirerek. "Üzgü

Hayatım bir kâb

orudu. Bakışlarını sırtımda hissedebiliyordum ama arkamı dönmedim. Sa

lktı. "Ben kahvaltıyı hazırlayayım

r banyosu. Düşünceli davranıyor, uyumama izin veriyordu. Ya d

asının kapısı hafif aralıktı. İtip açtım ve onu pencerenin yanında, sırtı bana dön

bilmek için ekranı

. Genellikle taşıdığı telefon değildi.

ahkaha attı. Bu, eskiden benimle paylaştığı samimi bir sesti. Başk

lmalı çünkü aniden kaskatı

Tek ve akıcı bir hareketle telefonu

yüksekti. "Uyanmışsın. Sadece iş

k bir

" diye sordum, sesim içimdeki kargaşayı hiç belli

rahatlamış görünüyordu. "Her şey mükem

çalıştı ama geri çekildim. "Ben hazırl

desinde bir huzursuz

vururken, aşağıda hizmetçimi

bir şekilde ütülendiğinden emin olun," dedi.

kadar da iyi bir eşsiniz, A

ımdan acı bir kahkaha kaçtı. İyi bir koca. O bir

elbiselerden oluşan bir deni

in

n daracık kırmızı bir elbise giyiyordu. Arda'nın dizüstü bi

uştu. Yüzüne yavaş, muzaffer bir gülümseme

önümde durdu, gözleri benim sade siyah elbis

yapmacık bir tatlılıkla damlıyordu

," diye cevap ver

ıklı pankekleri sevdiğini söyledi. Bu sabah

eni yaralamak, hayatıma ne kadar d

Bu kadın, bu parazit, kocamı, hayatımı ç

laştı, sesi fısıltıya dönüştü, "ya

e o

ontrolüm, h

esim alçak ve tehlikeliydi. "Bu, çöp

havaya kalktı, uzun tırn

utuşum demir gibiydi. Keskin bir bükü

ir bardak düşüp yer

lonu sessiz

üzerim

ardından Arda'nın otorite

na burada n

Uygulamadan Bonusunuzu Talep Edin

Aşk Ölünce: Bir Casusun Kaçışı
Aşk Ölünce: Bir Casusun Kaçışı
“"Ölü ilan edileceksin, Begüm." Ajan Hakan'ın bana söylediği buydu. MİT ajanı olarak hayatım sona ermek üzereydi, yerini bir hayalet alacaktı. Geçmişimle, hatta kocam Arda'yla bile hiçbir temasım olmayacaktı. Ama sonra, planlanan ölümümden bir hafta önce, evimizdeki çalışma odasına girdim ve onu gördüm: Arda'nın dizüstü bilgisayarı açıktı ve canlı bir video akışı gösteriyordu. Kocam, üstü çıplak, asistanı Selin Can ile birlikteydi. Öpüşüyorlardı. Dünyam başıma yıkıldı. Donakalmış bir halde onu öpmesini izledim. Çıkardıkları sesler mide bulandırıcıydı. Vücudunun o eşsiz hatlarını, yıl dönümümüzde ona hediye ettiğim saati tanıdım. Geriye doğru sendeledim, elim titreyerek telefonuma uzandı. Bu kâbusla yüzleşmek zorundaydım. Arama tuşuna bastım. Ekranda Arda donakaldı, sonra telefonumu açtı. "Merhaba hayatım. Ne haber?" Sesi o kadar normal, o kadar yalan doluydu ki, içimde bir şeyler koptu. Telefon elimden kayıp düştü. Kalbim, aşkım, bütün dünyam bir yalandan ibaretmiş. Geceyi ofisin zemininde, videoyu tekrar tekrar izleyerek geçirdim. İhanetinin kanıtı, evliliğimizin dijital mezar taşıydı. Her izlediğimde tiksinti ve acı büyüyordu. Aptallığımın bir işareti olan alyansıma baktım ve odanın diğer ucuna fırlattım. Beni zayıf, tahmin edilebilir sanıyordu. Onu o kadar çok sevdiğimi sanıyordu ki, gökyüzü yeşil dese inanırdım. Ama Arda Kıraç'ı seven kadın, o ofisin zemininde öldü. Ve o anda görevim, sahte ölümüm, bir kaçış gibi geldi.”