Çalınmış Hayatımı Geri Kazanmak

“Beş yıllık komadan uyandım, doktorlar buna bir mucize dedi. Hatırladığım son şey, kocam Demir'i yaklaşan bir kamyonun önünden ittiğimdi. Onu kurtarmıştım. Ama bir hafta sonra, Nüfus Müdürlüğü'nde, iki yıl önce düzenlenmiş bir ölüm belgesi keşfettim. Üzerinde annemle babamın adı vardı. Ve sonra, Demir'in imzası. Kurtardığım kocam, hayatını kurtardığım adam, beni ölü ilan etmişti. Şok, yerini bomboş bir hissizliğe bıraktı. Evimize döndüğümde, kazaya neden olan kadın Ceyda Arslan'ın orada yaşadığını gördüm. Demir'i öptü, öylesine rahat, öylesine tanıdık bir şekilde. Oğlum Can, ona "Annecim" diyordu. Annem Ayla ve babam Gürkan, onu savunarak "artık aileden biri" olduğunu söylediler. Affetmemi, unutmamı, anlamamı istediler. Kocamı, oğlumu, hayatımı, her şeyimi çalan kadınla paylaşmamı istediler. Kendi oğlum, karnımda taşıdığım, sevdiğim çocuk, "Gitsin o buradan! Defolup gitsin! Benim annem bu!" diye Ceyda'yı işaret ederek çığlık atıyordu. Ben bir yabancıydım, onların mutlu yeni hayatına musallat olmuş bir hayalettim. Uyanışım bir mucize değil, bir baş belasıydı. Her şeyimi kaybetmiştim: kocamı, çocuğumu, ailemi, kimliğimi. Ama sonra, Zürih'ten bir telefon geldi. Yeni bir kimlik. Yeni bir hayat. Aslı Alkan ölmüştü. Ve ben artık sadece kendim için yaşayacaktım.”