Erkeğin Sahiplenmesi, Kadının Kaçışı

“Ben, Karahan Şebekesi'nin başı Boran Karahan'ın karısıydım. Yıllarca onun için mükemmel bir ortaktım. Genç bir tetikçiyken tartışmasız patronluğa yükselmesine yardım ettim. Onun, bir zamanlar hayatımı kurtaran ve beni sonsuza dek koruyacağına yemin eden adam olduğuna inandım. Bu hayal, onun birlikte olduğu genç bir resim öğrencisine aynı koruma sözünü verdiğini duyduğumda tuzla buz oldu. Onunla yüzleştiğimde bana lekeli ve karmaşık olduğumu söyledi. Boşanmak istediğimde, kırık bir bardağın parçasıyla yanağımı kesti ve hırlayarak bana ait olduğumu söyledi. Benim adıma kurduğu vakfı ve benim için alınmış bir kolyeyi halkın önünde metresine vererek, tüm şehrin gözü önünde onun "tek ve biricik aşkı" olduğunu ilan etti. Asıl ihanet, ikimiz de kaçırıldığımızda geldi. Adamlar boğazımıza birer bıçak dayadı. Ona seçmesini söylediler. O, karısı olan bana baktı ve "Onu seçiyorum," dedi. Beni tecavüze uğrayıp öldürülmek üzere terk etti, yeni aşkıyla arkasına bile bakmadan çekip gitti. Ama ölmedim. Aileye sadık eski bir dost beni kurtardı. Kendi ölümümü tezgâhladım, ülkeden kaçtım ve küllerimden yeni bir hayat kurdum. Sonunda özgürdüm. Ta ki bu geceye kadar. O, gömdüğüm bir hayattan çıkıp gelen bir hayalet gibi restoranıma girdi. Beni buldu. Ve beni geri istiyor.”