Müzakerecinin En Acımasız Oyunu

ı birbirine yakın, konuşmaları paylaşılan şakalar ve özel göndermelerle dolu alçak bir mırıltıydı. Ben arka

ede iki kişilik bir masa kurulmuştu, şampanya ve tek bir kırmızı gül ile tamaml

taya dökmek ve ona kurtarılacak bir şey kalıp kalmadığını sormak için

k gezimizi hatırlıyor musun?" diye sordu, bana bir ka

katıldım. Anı şimdi lekelenmişti, onun

iştin," dedim, sesim yumuşaktı. Kelimeler aramızda havada

etmemiş gibiydi. Kendi pe

n, bitmek bilmeyen yalanlardan bahsetme

eğiliyor gibiydi, peri ışıkları baş döndürücü bir lekey

ndişesi boş geliyordu. "Solgun görünüy

eki şampanya kadehine baktım. Beni ilaçlam

en'in kahkahalarının sesi uzak

m zonkluyordu ve ağzım kuruydu. İlaçların bulanıklığından deri

n alkışlar ve tezahüratlar duyabiliyordum. Tırabzanı sıkıca kavraya

di. Direkten bir pankart sarkıyo

ülümseme vardı. Bu bizim için romantik bir akşam yemeği değildi. Onun için bir

pertiydi. Ona bir pırlanta kolye hediye ediyordu, haftalar önce bir mücevher mağazası

adeh kaldırdı. "Ve hayatımın geri kalanını

um. Şimdi her şeyi görüyordum. Beni sadece zor bir konuşmadan kaçmak için il

ğımı sandığım adam - hepsi bir yalandı. "Karısını" başka bir kadına nişan par

aranın kapısı açıldı. Beren'di. Odaya süz

ir sempatiyle damlıyordu. "Hakan'ın seni gece

ırılmış görmeyi bekliyordu. Ona hiçbir

" dedim, se

erek. "Sadece nasıl olduğunu görmeye geldim. Sevdiğin adamın

m, sessizliğim o

i. "Onun için savaşmak istemiyor musun? On

ınla ilgilenmiyorum," d

"Sen sadece acı, bitik bir

ğa kalkarak. Kapıyı açtım v

meye çalışarak. "İyi. İstediği

aya geri yattım. Derin, kemiklere işleyen bir yorg

lmak ve tutmak için." Sesi, o kadar samimi, o kadar vaat doluydu. H

kirin arasından bir yol çizdi. Bir söz ne kada

sıyla uyandım. "Uyan bakalım,

m ağrıyordu. Ona

elgesi için evrakları doldurdum. Soğuk, bürokratik bir sür

eki eşyaların çoğu bir yabancıya ait gibiydi. Bir çekmecede, yıllardır k

nden tek bir okunmamış kısa m

beni bir daha asla görme

bir dehşet düğümü sıkıştı.