İntikam: Milyarderin Çöküşü

gri gölgeler düşürdü. Tam Baran'ın söz verdiği gibi, gizli, koyu renk takım elbiseli iki adam geldi. Sessiz, verimli v

dı, çatı katında yıllardır çalışan ve ona her zaman nazik

an taşımanızı emretti," dedi Mar

ladı, kalbi göğsünde u

çin yeni bir misafir gelecek," di

aldı, sıcak suyun üzerinden akmasına izin verdi, son sekiz yılın pisliğini temizlemeye çalıştı. Basit bi

kadar açıldı. Sabah ışığında yıkanan bir kadın orada duruyordu. Hale gibi ko

arışımı bir tonda damlıyordu. İçeri girdi, sanki sahibiymiş g

şti çünkü Karin'e benziyordu. Sekiz yılını onu mükemmel bir kopyaya, gerç

"Demir Avrupa'dan dönmem için sabırsızlanıyor

nu aldı, Karin'in yanından geçip

vermeye çalıştı, so

ve sendeledi, kolu sanki dengesini kaybetmiş

rdı Karin, yere

etti, yüzü saf bir panik maskesiydi. Hale'nin yanından hızl

sanın keskin köşesine çarptı. Gözlerinin arkasında bir acı p

ğinde bile daha önce hiç duymadığı telaşlı bir dehşetle

en Hale'ye muzaffer, zehirli bir bakış atarak. "Sanırım... sanırım Hale

döndü, gözleri soğuk b

r dile," d

aksızlık o kadar derindi ki, neredeyse saç

im." Sesi bir

anamazlık acıyla s

ırlığı yokmuş gibi kollarına aldı. "Biraz terbiy

rıldanıyordu. Giderlerken, Karin Hale'ye geri baktı. Gözleri za

nca çatı katının en ucundaki bir odaya sürüklediler. Tek bir sert sandalyeden başka hiçbir

n daha genç bir hizmetçi, birkaç d

tı hizmetçi, sandalyeyi odadan çekerek. "Ve Bayan Soykan

uvar boyunca yere kaydı, kollarını dizlerinin etrafına sardı. Başındaki zonkl

resinde elektrik kesintisi sırasında neredeyse çılgına dönmüştü ve o bütün gece

bir yaraydı. H

aşladı. Soğukta ve karanlıkta sessizce ağl

orada duruyordu, koridordan gelen ışığa k

duygusuzdu. "Giyin.

bacakları açlıktan ve soğuktan za

l görünüyordu. "Ah, Hale, haline bak," dedi, sesi sahte bir sempatiyle

ardım müzayedesine geç kalaca

çi öne çıktı ve Hale'yi kabaca ayağa kaldırdı, basit kıyafetlerini çıkardı ve onu zarif, rahatsız bir

ı dönüyor ve midesi bulanıyordu. Başı hala ağrıyordu ve midesi açlıktan

e pahalı sanat eserlerine hiç dik

gösterişsiz bir parçaydı. Basit bir

ma yerinde küçük, benzersiz bir çizik vardı. Annesinindi. Yıllar ö

liğinin son parçası. Ama parası yoktu. Demir her kuruşu kontrol ediy

ılığı sonunda kırıldı. Kolunu tuttu, parmak

sesi çaresiz bir fısıltıydı. "Bu

ne eğildi. "Ah, bu çok güzel," dedi, sesi hafi