On Beş Yıl, Sonra Bir Fotoğraf

ydık. Lisede başlayıp evliliğe uzanan bir aşk, bir te

. Ona aldığım takım pantolonun içindeki bacağı

zehir seliydi. Yatağımızda çekilmiş fotoğraflarını ve beni terk edeceğin

rfüm kokusu gelirdi. Ben bozuk deniz tarağı yedim diye sabah bulantısı numaras

resi, Kaan'ın önünde diz çökmüş, ona pırlanta bir

mizi kimin olduğu takip edilemeyen hamiline yazılı tahvillere çevird

n, ben Portekiz'e uçtum. Kaan eve döndüğünde bomboş bir malikane, boşanma evr

lü

On altı yaşındaydık, babasının eski Tofaş'ının a

ıkta bir bulmacayı çözmeye çalışır gi

a kalmıştım. Ay ışığının zayıf aydınlığında bile

i. Tat

çasını açamayan o çocuk, dergi kapaklarını

p evliliğe uzanan bir aşk. Elif ve Kaan Soykan. Bir marka.

ız müke

olmaya

nü geldi. Bilinme

toğraftı, tek

beye boyanmış, bir erkeğin bacağının üzerin

kım pantolonun içindeydi. Onu ben almış

bir köpekbalığı dişi olan n

kesildiğin

. Daha önc

partisinde göstermişti, gülümsemesi biraz fazla p

ı çılgınca, acı verici bi

maz

oy

duvara fırlatmak. Onu arayıp beynime

mad

. Detaylar bulanıklaşana, midemdeki bulantı soğuk

ılımız? Tofaş'ın arkasındaki o çocuk

tim. Bina eskiydi, toz

n ve ölçülüydü,

"İsim değişikliği için dile

nunun ucunda, başını

ler," dedim, s

aktı. Ben Elif Soykan'dım, bir milyarderin karısı.

Aile içi şiddetle

ekliydi. Bu tehlikeyle ilgili değildi. Bu, silin

da ne is

ibiydi. "Umut Aydın." Aydın, annemin kı

şeyler yazdı. "Ve şu anki

lmamıştım. Bir zamanlar bu bir gurur meselesiydi.

Bir ilan vermeniz, bir duru

dim. "Lütfen iş

iyle damgaladı. Her damga, eski hayatı

im için, tuğla tuğla, acı içinde

Yeni bir pasaport. Yeni bir hayat. Buralardan çok uzakta. Portekiz. A

Sade beyaz bir zarfın içinde geldi. Umut

kamda bırakmaya hazırlandığı

r yardım galasındaydı, smokini içi

rdu. O büyüleyici, halka

tığım sade altın yüzüğü gösterdi. "En büyük b

ışladı. Muhab

a gelen e

rin hiçbir anlamı yoktu. Sadece seslerdi, boş hav

fırtınaydı ve ben de

kuyumcuya götürdüm. Lüks bir yer değil, sadece gözüne yapışmış bir

lan yüzüğü kadife tepsiye koydu

erimi yakıyormuş gibi elime keskin

dam, yüzüklere bakarak. "Bunlar

. "Onları eritin. Birlikte. Tek b

i okunaksızdı. "Emin misiniz han

sesim titremi

ma makinesinin vızıltısını ve köşedeki dede saa

ük, gri bir kadife

u. Çirkindi. Deforme olmuştu. Tüm o mükemmel daireler

emm

abıma sakladıktan çok sonra. Bana en sevdi

çin," dedi, ya

ne. Ceyda'nın her zaman sürdüğü

ce orada durdum, koll

ynunda, yakasının hemen üzerinde hafif kırmızı

iye sormak istedim. Ofisinde onun ge

lemedim. Soru sorm

ı, beni kendine çekti

issettim. Ellerinin tenimdek

ittim. "Yorg